กบในหม้อต้ม

สู้ๆนะคะ

เป็นกำลังใจนะค้า

อย่ากดดันตัวเองน้า น้องไม่ได้สายเกินไปเลยค่ะ อนาคตให้น้องนึกภาพตัวเองทำอาชีพนั้นในหัว ถ้ารู้สึกว่าทำแล้วมีความสุข สบายใจที่จะทำ อาชีพนั้นเราจะทำมันได้ดีและมีโอกาสเติบโตมากกว่าน้า

น้องกำลังกดดันตัวเองมากไปรึเปล่า พี่เข้าใจว่าอาจเพราะที่บ้านมีแต่คนประสบความสำเร็จตามแพลตฟอร์มชีวิต... แต่น้องบอกว่าน้องเรียนไม่เก่ง +สนใจสายศิลป์ แต่กลัวจบออกมาตกงาน ถ้าถามพี่ตอนนี้ทุกคนจบออกมาล้วนต้องตกงานกันก่อนทั้งนั้นค่ะ ทุกคนต้องผ่านโมเม้นนั้น เพราะชีวิตคือชีวิตไม่ใช่นิยายที่จะสมบูรณ์ทุกอย่าง ถึงเวลานั้นให้เรียนจบก่อนค่อยมาว่ากัน ถ้าไม่ชอบ ก็ต่ออีกใบนึงก็ได้ เรื่องอนาคตมันไม่แน่นอนจริงๆ ยกตัวอย่างนะ ญาติพี่ ย้อนไปตอนยี่สิบปีก่อน เค้าชอบเล่นเกมส์มากๆ ไม่ค่อยจะสนทนากับใครด้วย ใครๆก็หาว่าบ๊อง ช่วงนั้นคณะแพทย์ บริหาร วิศวะ บูมมากทุกคนอยากเข้า แต่เค้าไม่เลือก ตรงข้ามเค้าเลือกที่จะเรียนคณะสาขาเปิดใหม่เกี่ยวกับเกมส์ ตอนนั้นมีแต่คนว่าเค้าว่าโง่ จบออกมาก็ตกงาน ใครจะไปเอา ไม่มีงานรองรับ คณะก็ไม่ดัง แต่เชื่อมั้ยพอถึงช่วงเวลาเค้าจบออกมา เป็นช่วงตลาดเกมส์มาแรงมาก ทุกวันนี้เลยกลายเป็นผู้ผลิตเกมส์ออนไลน์ และอาจารย์พิเศษวิทยากรพิเศษ สุดท้ายประสบความสำเร็จกว่าพวกที่เรียนคณะดังๆซะอีก พี่ถึงบอกว่าอย่าเพิ่งคิดไกล เราคิดวางแผนได้ แต่อย่าวางแผนระยะยาวขนาดนั้น ขนาดแผนธุรกิจยังต้องปรับทุกไตรมาสเลย ชีวิตมันมีอะไรพลิกได้ตลอด ฉะนั้นคิดได้ แต่อย่าไกลเกินมากดดันตัวเอง อย่าจำกัดจนกรอบชีวิตดิ้นไปทางไหนไม่ได้  ชอบอะไรอย่างน้อยตอนนี้น้องรู้แล้วว่าตัวเองชอบทางไหน เลือกดูว่ามีคณะไหนบ้าง ลองสมัครแข่งขันไปเรื่อยๆ แล้วเอาสิ่งนั้นมาใส่เป็นพอร์ต ลองค่อยๆคิดทีละขั้น สุดท้ายนี้สำคัญมาก พี่ไม่อยากให้น้องมองอะไรเป็นรูปแบบแผนเดิมๆ เช่น เรียนก็ต้องมหาลัยดังๆ /เป็นหมอ วิศวะ ขรก. ใช่ว่าทุกคนจะประสบความสำเร็จ 100% บางคนล้มเหลวในชีวิตก็มี (พี่เจอมาหลายคนแล้ว)  และหลายคนทำงานไม่ตรงที่จบมาด้วยซ้ำ บางทีน้องอาจประสบความสำเร็จโดยที่ไม่ต้องยึดแบบแผนเดิมๆเหมือนคนอื่น ความสำเร็จให้ดูที่ปลายทาง อย่าดูระหว่างทาง ไม่มีใครร้ว่าวันนึงชีวิตเราจะไปทางไหน ส่วนเรื่องดูแลครอบครัวพี่มองว่าอย่าเพิ่งเอาภาระมาแบกไว้แล้วกดดันตัวเอง พี่เชื่อว่าทุกคนในบ้านน้องคงต้องมีทางไปของตัวเอง คงไม่มานั่งรอน้องดูแลตลอด แค่น้องเรียนจบมีงานทำ เป็นคนดี แบ่งปันพ่อแม่ท่านบ้างยามมี พี่ว่าพ่อแม่ก็มีความสุขแล้ว