ลบคะ

ขอบคุณทุกความคิดเห็นคะ

เราก็ไม่รู้ว่าเค้าปิดบังอะไรไว้..คงต้องทำใจไว้บ้าง แต่เราเป็นคนตรง ๆ คะ เวลาที่เราไม่สบายใจ อาการจะออกชัด ผิดกับเวลาปกติคะ  เราเลยพยายามปลง ๆ ไม่อยากให้คนรอบข้างเราต้องหดหู่ไปด้วย

และเราจะพยายามไม่ยึดติดกับเค้าให้มากไปนะคะ ถ้าวันนึงถ้าเกิดอะไรขึ้น เราจะได้ยอมรับมันได้ง่ายขึ้น ที่นี่เราอยู่ตัวคนเดียวไม่มีเพื่อนเลย แต่ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนมีเพื่อนไว้ปรึกษาและให้กำลังใจ สบายใจขึ้นมากเลยคะ ขอบคุณพี่น้องจีบันอีกครั้งคะ สำหรับความคิดเห็นดี ๆ คะ

มองอีกมุมเหมือนเค้าปิดบังอะไรไว้เลย การที่ไม่ให้คนอื่นรู้จักเราก็เหมือนเป็นการปิดไม่ให้เรารู้จักเขาด้วยเหมือนกันค่ะ รู้แค่เท่าที่เค้าบอกเราเท่านั้นเอง 

ในความคิดของเรานะ เราคิดว่าเค้าคงยังไม่พร้อมที่จะให้คุณก้าวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเค้าจริงๆสักทีอ่ะค่ะ มันเหมือนกับอาการไม่มั่นใจที่เค้าจะมีคุณตลอดไป และอีกในนัยหนึ่ง เค้าอาจจะไม่ได้มีคุณแค่คนเดียว หรืออาจกำลังดูใจใครไปพร้อมๆกับคุณค่ะ 
 
ส่วนเรื่องฐานะ คุณไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกค่ะ ถ้าเค้ารักและจริงใจกับคุณจริงๆ ไม่จำเป็นว่าหมายถึงเค้าคนเดียว ไม่ว่าใครคนไหนที่คุณต้องการจะใช้ชีวิตร่วมกัน คนๆนั้นจะต้องรับทุกสภาพของคุณให้ได้
และต้องเข้ากับครอบคัวของคุณให้ได้ค่ะ

ในกรณีนี้ คุณควรให้โอกาสเค้าสักครั้งค่ะ ควรหาเวลาระหว่างคนสองคนมานั่งคุยกันอย่างเปิดอกว่า
ปัจจุบันคุณคือคนที่ใช่สำหรับเค้าหรือยัง และคุณก็ต้องไตร่ตรองด้วยว่าเค้าคือคนที่สำหรับคุณจริงๆแล้วหรือเปล่า ผู้ชายคนนี้น่ะเหรอที่ชั้นจะอยู่บ้านหลังเดียวกับเค้า คนนี้น่ะเหรอที่จะมาเป็นสามีและพ่อของลูกในอนาคต คนนี้น่ะเหรอที่ชั้นจะฝากผีฝากไข้ได้ คนนี้น่ะเหรอที่จะสามารถหาเลี้ยงคุณกับลูกได้เมื่อคุณไม่มีแรงและกำลัง แล้วคุณคิดว่าเค้ามีความอดทนพอหรือเปล่า

ทางที่ดีคุณควรจะบอกกับเค้าตรงว่าต้องการรู้จักกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้ายังไม่เปิดเผยกับคุณ ถ้าเค้ายอมให้คุณได้เรียนรู้ในสิ่งที่เค้าเป็น แล้วคุณรับได้ ก็เป็นสิ่งที่คุณต้องตัดสินใจเองแล้วล่ะค่ะ

เพราะการแต่งงานใช้ชีวิตเป็นสามีภรรยากันมันมีเรื่องที่ต้องให้ได้หันหน้าเข้าหากันมากมาย เพราะการรู้จักกันแค่สองปีมันดูผิวเผินมาก ส่วนมากสันดานคนเรามันจะออกมาให้เห็นก็เมื่อคบกันไปนานๆจริงค่ะ โดยเฉพาะเวลาที่มีปัญหากัน

แต่อย่างไรๆ ก็ขอให้คุณฟันฝ่าอุปสรรคในครั้งนี้ไปได้ด้วยทางออกที่ดีนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

อ่านแล้วน่าเห็นใจมากค่ะ...มันไม่ค่อยชัดเจน...แต่ไม่ต้องกลัวอะไรหรอกนะคะ...ความชัดเจนบางครั้งมันก็ไม่ค่อยดีหรอก  คุมเครือบ้าง ก็น่าลุ่น  สามีพี่ก็...ไม่ค่อยมีเพื่อนคะ..มีสนิทอยู่ไม่กี่คน..เค้าบอกเพื่อนเวลาเดือดร้อนเท่านั้นจึงจะคิดถึงเรา...ก็เลยไม่ค่อยได้พบกับเพื่อนเค้าเท่าไหร่..ไปไหนก็ไปกัน 2 คนตลอด..อยู่กันมา จะ 10 ปี เจอเพื่อนเค้า แค่ 3 คนเองค่ะ....สามีพี่ก็ไม่ค่อยบอกรัก...เค้าบอกว่า..รักแล้วยังไง ..ดูที่การกระทำดีกว่าไหม..รัก ๆ ๆ แต่การแสดงออกไม่ได้บอกเหมือนปากเลย..คำนี้ยังอยากฟังอีกไหม..เค้าว่างี้นะ...เรื่องฐานะ..พี่ตอนนี้ไม่มีพ่อ/แม่ตัวคนเดียว..ญาติมีก็เหมือนไม่มี..ไม่มียังดีกว่า..สามีพี่เค้าฐานะดีกว่า..แต่พี่ขยัน..อดทน..ทำงานทุกอย่าง..หนักเอาเบาสู้..สุดท้ายความพยายามของพี่ก็ประสบผล ..ตอนนี้สบายขึ้นมากค่ะ..มีบ้าน..มีรถ..มีกิจการ...และสามีก็รักมาก..แม้ว่าเราจะมีแต่ตัว..เอาใจช่วยน้องอยู่นะคะ..อย่าท้อ..อย่ามองเรื่องเล็กๆ ให้กลายเป็นเรื่องใหญ่..สิ่งใดที่ปล่อยวางได้..ก็ปล่อยวาง..ใจเราจะสบายขึ้น..หมั่นสวดมนต์..ไหว้พระ..หรือกินเจ..มังสวิรัติ..ในวันพระ..หรือวันเกิดบ้าง..ชีวิตจะค่อย ๆ ดีขึ้นนะคะ..เอาจากชีวิตจริง ๆ มาบอกกล่าวเลยค่ะ...สู้ต่อไปค่ะชีวิตยังอีกยาวไกล...