รักเราจะเป็นยังไงต่อไป.....
nakuna_matata4อาทิตย์นี้ทำตัวงี่เง่าน่ารำคาญทั้งอาทิตย์ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าสิ่งที่ทำไปมันทำให้อะไรๆแย่ลงหรือเปล่า
เรา กับเค้าผ่านเรื่องต่างๆมาด้วยกันเยอะมาก เยอะจนไม่รู้ว่าหัวใจมันทนได้ยังไง เรากับเค้ารู้จักกันเพราะทำงานที่เดียวกัน อายุเท่ากัน จบมหาลัยเดียวกันมา แต่เพิ่งจะมารู้จักกันตอนที่มาทำงาน ช่วงแรกไม่เคยรู้ว่าเค้ามีแฟนแล้ว พวกเราก็คุยเล่นหยอกล้อกัน จนเราคิดว่าดีจังมาทำงานตจว. แล้วมีเพื่อนที่สนิทกันได้ดีขนาดนี้
เวลาผ่านไปความสนิท กับความใกล้ชิดมันมาสร้างความรู้สึกแปลกๆในหัวใจ วันแรกที่รู้ว่าเค้าพาแฟนมาที่นี่ หัวใจมันวิว ตัวชา แต่ก็คิดได้แค่ว่า อ่อ เหรอ มีแฟนแล้วหรอ เค้าบอกกับคนอื่นๆว่า เค้ากับแฟนมีปัญหากันมานานมากแล้ว เค้ามีความรู้สึกกับแฟนไม่เหมือนเดิม
เวลาผ่านไปแฟนเค้าเริ่มไม่มา ที่นี่ เค้าเริ่มทำตัวมาใกล้ชิด และเป็นห่วงเป็นใย คอยดูแลเราออกนอกหน้า จนคนอื่นๆว่ามันมาจีบแน่ๆ เราก็พยายามดึงตัวเองออกมา คอยบอกคนอื่นแล้วก็ตัวเองว่า เค้าก็คงแค่เหงา อย่าใจอ่อนเป็นอันขาด
จน สุดท้ายเค้าก็มาบอกว่าชอบเรา และได้บอกแฟนไปแล้วว่า ว่าชอบเรา เค้าบอกว่าไม่ต้องให้คำตอบเค้าตอนนี้ก็ได้ แต่ให้เชื่อมั่นในตัวเค้า วันนั้นเราก็บอกเค้าว่าไม่กล้ารักเค้า เพราะกลัวตัวเองจะต้องมาเสียใจ เพราะคิดว่าเค้ามาชอบเราคงเพราะช่วงนั้นเค้าอารมณ์อ่อนไหว แต่เราก็ไม่ได้ถามเค้าว่าเค้าเลิกกันไปหรือยัง เอาแต่คิดไปเองว่าเค้าเข้ามาหาเราแล้ว เรื่องของพวกเค้าสองคนก็มีปัญหากันแน่ๆ เราก็เผลอปล่อยใจ ไปรักเค้ามากขึ้นๆเรื่อย
จนวันเวลาผ่านไปกว่าครึ่งปี เราก็รักเค้ามากๆๆ เค้าก็บอกว่าเค้ารักเรามาก แต่เราสองคนก็ไม่เคยเอ่ยถึง หรือถามถึงแฟนเก่าเค้า และเราก็ไม่เคยคุยกันว่าเราเป็นแฟนกันหรือยัง แค่รู้ว่าวันๆหนึ่งเรามีความสุขกัน จนวันหนึ่งเค้ากลับมาบอกว่าแฟนเค้ากำลังจะมาหาที่ทำงาน ช่วงนั้นเราอ่าวว แล้วเราหล่ะ หลอกกันหรอ ที่ผ่านมาเราคือกิ๊กหรอ
ตอนนั้นแฟนเค้าไม่ รู้เลยว่า เรากับเค้าแอบคบกัน เค้ามาเซอร์ไพท์ที่บ้าน วันนั้นแฟนเค้าบอกว่าอยากคุย เราก็หนีหน้า ไม่มาคุย คิดว่าคราวนี้เรากับเค้าคงต้องจบกันแล้ว พอสักที เจ็บปวดมาเยอะแล้ว
แฟน เค้าโทรมาหาแล้วบอกว่าเค้าจะเลิกแล้ว เค้าฝากให้เราดูแลผู้ชายด้วย ช่วงนั้นผู้ชายเฮิทร์มาก เศร้าเสียใจ ร้องให้ฟูมฟาย ไม่เป็นตัวของตัวเอง เรากลับเค้าไปดูแลเค้า เพราะรักมากก แต่ภาพที่เห็นก็ทำร้ายจิตใจมากเช่นกัน เราอยู่เป็นเพื่อนเค้าดูแลเค้าด้วยความรัก เท่าที่มีให้ เค้าดีขึ้นๆ แต่ก็ใช้เวลาหลายเดือน
เราถามเค้าอีกครั้งว่ารักเรามั้ย คำตอบที่ได้คือ ไม่ถึงกับขนาดรักหรอกแต่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข
ทุก วันนี้เราดูแลกันและกันในสถานะหนึ่งที่ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร เค้าบอกว่ารักเรามากขึ้นทุกวันๆ แต่เค้าบอกว่าก็รู้นะว่าอะไรทำให้เราเป็นแฟนกันไม่ได้ เค้ายังไม่ลืมคนเก่า ถึงแม้ว่าเค้าจะรู้อยู่แล้วว่าคนเก่าเค้าไปมีแฟนใหม่แล้ว คนเก่าเค้าก็โทรคุยกับเราก็เค้าเป็นห่วง อย่างให้มีคนดูแลผู้ชาย ถ้าเรากับเค้าคบกันเค้าก็สบายใจ เค้าเองก็เจอผู้ชายคนใหม่แล้ว
ณ วันนี้เรากลับมาบ้านที่กทม. เพราะน้อยใจเค้า เราก็รู้อยู่แกใจว่า สถานะเรามันไม่ใช้ จะไปเรียกร้องอะไรไปทำไม จะอยากให้เค้ายอมรับ และเปิดเผยก็ไม่ได้ อาทิยต์นี้เพื่อนเค้ามาเที่ยวที่บ้าน เค้ากลับบอกเราว่าแล้วแต่จะอยู่ก็อยู่ ดูไม่สนใจและไม่ได้อยากให้อยู่ เหมือนเป็นอะไรไม่รู้ที่ต้องคอยซ่อนตัวเมื่อเค้าต้องกลับไปอยู่ในสังคมของ เค้า เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนในโลกแห่งความเป็นจริงของเค้า
คงเพราะรักมากเกินไป จนยอมให้ใจตัวเองถูกทำร้ายอยู่เรื่อยไป
เรา กับเค้าผ่านเรื่องต่างๆมาด้วยกันเยอะมาก เยอะจนไม่รู้ว่าหัวใจมันทนได้ยังไง เรากับเค้ารู้จักกันเพราะทำงานที่เดียวกัน อายุเท่ากัน จบมหาลัยเดียวกันมา แต่เพิ่งจะมารู้จักกันตอนที่มาทำงาน ช่วงแรกไม่เคยรู้ว่าเค้ามีแฟนแล้ว พวกเราก็คุยเล่นหยอกล้อกัน จนเราคิดว่าดีจังมาทำงานตจว. แล้วมีเพื่อนที่สนิทกันได้ดีขนาดนี้
เวลาผ่านไปความสนิท กับความใกล้ชิดมันมาสร้างความรู้สึกแปลกๆในหัวใจ วันแรกที่รู้ว่าเค้าพาแฟนมาที่นี่ หัวใจมันวิว ตัวชา แต่ก็คิดได้แค่ว่า อ่อ เหรอ มีแฟนแล้วหรอ เค้าบอกกับคนอื่นๆว่า เค้ากับแฟนมีปัญหากันมานานมากแล้ว เค้ามีความรู้สึกกับแฟนไม่เหมือนเดิม
เวลาผ่านไปแฟนเค้าเริ่มไม่มา ที่นี่ เค้าเริ่มทำตัวมาใกล้ชิด และเป็นห่วงเป็นใย คอยดูแลเราออกนอกหน้า จนคนอื่นๆว่ามันมาจีบแน่ๆ เราก็พยายามดึงตัวเองออกมา คอยบอกคนอื่นแล้วก็ตัวเองว่า เค้าก็คงแค่เหงา อย่าใจอ่อนเป็นอันขาด
จน สุดท้ายเค้าก็มาบอกว่าชอบเรา และได้บอกแฟนไปแล้วว่า ว่าชอบเรา เค้าบอกว่าไม่ต้องให้คำตอบเค้าตอนนี้ก็ได้ แต่ให้เชื่อมั่นในตัวเค้า วันนั้นเราก็บอกเค้าว่าไม่กล้ารักเค้า เพราะกลัวตัวเองจะต้องมาเสียใจ เพราะคิดว่าเค้ามาชอบเราคงเพราะช่วงนั้นเค้าอารมณ์อ่อนไหว แต่เราก็ไม่ได้ถามเค้าว่าเค้าเลิกกันไปหรือยัง เอาแต่คิดไปเองว่าเค้าเข้ามาหาเราแล้ว เรื่องของพวกเค้าสองคนก็มีปัญหากันแน่ๆ เราก็เผลอปล่อยใจ ไปรักเค้ามากขึ้นๆเรื่อย
จนวันเวลาผ่านไปกว่าครึ่งปี เราก็รักเค้ามากๆๆ เค้าก็บอกว่าเค้ารักเรามาก แต่เราสองคนก็ไม่เคยเอ่ยถึง หรือถามถึงแฟนเก่าเค้า และเราก็ไม่เคยคุยกันว่าเราเป็นแฟนกันหรือยัง แค่รู้ว่าวันๆหนึ่งเรามีความสุขกัน จนวันหนึ่งเค้ากลับมาบอกว่าแฟนเค้ากำลังจะมาหาที่ทำงาน ช่วงนั้นเราอ่าวว แล้วเราหล่ะ หลอกกันหรอ ที่ผ่านมาเราคือกิ๊กหรอ
ตอนนั้นแฟนเค้าไม่ รู้เลยว่า เรากับเค้าแอบคบกัน เค้ามาเซอร์ไพท์ที่บ้าน วันนั้นแฟนเค้าบอกว่าอยากคุย เราก็หนีหน้า ไม่มาคุย คิดว่าคราวนี้เรากับเค้าคงต้องจบกันแล้ว พอสักที เจ็บปวดมาเยอะแล้ว
แฟน เค้าโทรมาหาแล้วบอกว่าเค้าจะเลิกแล้ว เค้าฝากให้เราดูแลผู้ชายด้วย ช่วงนั้นผู้ชายเฮิทร์มาก เศร้าเสียใจ ร้องให้ฟูมฟาย ไม่เป็นตัวของตัวเอง เรากลับเค้าไปดูแลเค้า เพราะรักมากก แต่ภาพที่เห็นก็ทำร้ายจิตใจมากเช่นกัน เราอยู่เป็นเพื่อนเค้าดูแลเค้าด้วยความรัก เท่าที่มีให้ เค้าดีขึ้นๆ แต่ก็ใช้เวลาหลายเดือน
เราถามเค้าอีกครั้งว่ารักเรามั้ย คำตอบที่ได้คือ ไม่ถึงกับขนาดรักหรอกแต่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข
ทุก วันนี้เราดูแลกันและกันในสถานะหนึ่งที่ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร เค้าบอกว่ารักเรามากขึ้นทุกวันๆ แต่เค้าบอกว่าก็รู้นะว่าอะไรทำให้เราเป็นแฟนกันไม่ได้ เค้ายังไม่ลืมคนเก่า ถึงแม้ว่าเค้าจะรู้อยู่แล้วว่าคนเก่าเค้าไปมีแฟนใหม่แล้ว คนเก่าเค้าก็โทรคุยกับเราก็เค้าเป็นห่วง อย่างให้มีคนดูแลผู้ชาย ถ้าเรากับเค้าคบกันเค้าก็สบายใจ เค้าเองก็เจอผู้ชายคนใหม่แล้ว
ณ วันนี้เรากลับมาบ้านที่กทม. เพราะน้อยใจเค้า เราก็รู้อยู่แกใจว่า สถานะเรามันไม่ใช้ จะไปเรียกร้องอะไรไปทำไม จะอยากให้เค้ายอมรับ และเปิดเผยก็ไม่ได้ อาทิยต์นี้เพื่อนเค้ามาเที่ยวที่บ้าน เค้ากลับบอกเราว่าแล้วแต่จะอยู่ก็อยู่ ดูไม่สนใจและไม่ได้อยากให้อยู่ เหมือนเป็นอะไรไม่รู้ที่ต้องคอยซ่อนตัวเมื่อเค้าต้องกลับไปอยู่ในสังคมของ เค้า เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนในโลกแห่งความเป็นจริงของเค้า
คงเพราะรักมากเกินไป จนยอมให้ใจตัวเองถูกทำร้ายอยู่เรื่อยไป
Discussion (4)
ก็แค่คนที่มาเติมเต็มความเหงา
ส่วน้รื่องแฟนไม่ว่าใครก็แล้วแต่ที่ยังไม่ขาดกับแฟนโดยสิ้นเชิง เราห้ามยุ่ง
เราอาจจะเป็นแค่คนที่ เค้าศึกษาดู เผื่อจะดีกว่าแฟน ถ้าแฟนเค้าดีกว่าเค้าก็กลับไปหาแฟนอยู่ดี
นี่มันคือต้นเหตุของการเป็นเมียน้อยเลยนะ เวลาผู้ชายพูดว่าจะเลิกกับแฟนแล้ว
กำลังหาทางหย่า งั้นงี๊ นั่นแหละ อย่าไปเชื่อ ให้เค้าขาดกันสนิทก่อน ค่อยมายุ่งกะเรา
ถึงคนที่อยู่ห่างไกลบ้านแล้วบอกว่าไม่มีแฟนก็ยังเชื่อไม่ได้เล้ย
แต่กรณีของคุณมันคลุมเครืออ่ะ สุดท้ายคุณก็ไม่ใช่
ตอนนี้เรากำลังเลิกกับแฟน แต่ยังไม่ขาดเพราะมีอะไรค้างคากันอยู่
ถ้าจะมีใครเข้ามาก็อย่าเพิ่งเลย มันยังไม่แน่นอนจริงๆ
แล้วมันก็ไม่แฟร์กับทุกคนด้วย ในภาวะที่ใจเรายังอ่อนแอ
ผู้ชายคนนี้ ถ้ารักใครจริง...คงไม่นอกใจ คงไม่ทำร้ายความรู้สึกแฟนที่คบอยู่ด้วยการบอกว่า "ชอบ ญ คนอื่นอยู่"
เป็นเรา เราคงรับไม่ได้ และคงเลิกล่ะ ไม่ใช่ว่าไม่รัก...แต่มันเหมือนการโดนหักหลังอยู่ไปก็เจ็บ
ถ้าเป็นเราถ้ารู้ว่าคนที่คุยอยู่...มีแฟนอยู่แล้ว ถึงรักมากแค่ไหน คงเลิก มันคงไม่ง่ายหรอก กับการเลิกรักใคร
แต่ในเมื่อมันเจ็บทุกทางแบบนี้ เลือกเจ็บคนเดียวดีกว่า เพราะเรามาทีหลัง เอาใจเขามาใส่ใจเราอ่ะ ว่าถ้าเรามีแฟน แล้วแฟนไปคุยกับคนอื่น จะรู้สึกยังไง ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียว ทำไมต้องไปแย่งใช้กับคนอื่น
ถ้าถามว่า มันจะเป็นยังไงต่อไป...มันคงเป็นไปอย่างนี้เรื่อยๆมั้ง ถ้าคุณไม่ตัดสินใจทำอะไรซักอย่าง ผู้ชายคนนั้น เราว่าเขาคงไม่ยอมเสียทั้งคุณ และแฟนเขาหรอก คุณต้องแยกตัวออกมา ห่างจากเขาบ้าง ถ้าเขารักคุณ เขาก็จะมาหาคุณ และไปเคลียร์กับแฟนเก่าและเลิกกันแบบเด็ดขาดไป
เราอาจจะตอบไม่ถูกใจคุณ แต่เราก็หวังดี อยากให้คุณ หลุดพ้นจากสถานะแบบนี้ซะที!!