แต่งแบบนี้เนี่ยนะ ริเป็นช่างแต่งหน้า...เคืองค่ะ

คืองี้ค่ะ  เมื่อวันอาทิตย์ กับ วันจันทร์ ที่เพิ่งจะผ่านมานี่แหละ

เบลไปถ่ายรูปรับปริญญาให้เพื่อนที่สวนอัมพรมาค่ะ

วันอาทิตย์เป็นวันซ้อม  เจอหน้าเพื่อนปุ๊ป ประโยคแรกที่เบลพูดกับเพื่อนก็คือ

"มึ_ แต่งหน้าที่ไหนวะ"

คือบอกตรงๆว่า  เสียดายตังค์แทนเพื่อนน่ะค่ะ

สภาพแบบป้าๆแต่งหน้าให้เราตอนเต้นในงานวันเด็กที่โรงเรียนตอน ป.1 ยังดูดีกว่าอ่ะ

อายลายเนอร์นี่ อุบาทวุ์สุด  มาเป็นฝอยเลยค่ะ   เหมือนยักษ์มากๆ

เปลือกตาก็แทบจะไม่มีสี ( ไม่ได้อยากให้แต่งจัดนะ  แต่มันเหมือนไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆ )

ขนตาก็ไม่งอนไม่เด้งเอาซะเลย  คือดูออกว่าไม่ได้ดัดแน่ๆ  ปัดมาสคาร่าก็เป็นก้อนๆ จนเบลต้องเอานิ้วรูดออกล่ะค่ะ

แล้วเพื่อนเบลเป็นคนตาโต  ตาโปน  ช่วงตา-คิ้ว กว้างด้วย  ขนตาไม่งอน แถมชี้ตรงลงมา เศร้าเลยค่ะ  ทาปากก็เป็นปื้นๆ ก้อนๆ

กันคิ้วสวยดี  แต่ดูท่าจะไม่ใช้กรรไกรเล็มขนคิ้วที่มันยาว แล้วห้อยลงมาเกินแนวที่กันไว้ ( เบลพูดรู้เรื่องมั้ยนิ ^^' )


นี่ขนาดเบลแต่งหน้าไม่เป็น ยังรู้สึกว่า "ถ้า Gu แต่งให้ มึ_  มันต้องดูดีกว่านี้แน่นอน"

แต่วันนั้นเบลไม่ได้พกอะไรไปเลยนี่สิ  เศร้าเลยค่ะ

ดีหน่อยที่เพื่อนอีกคนพกบลัช กับ อายลายเนอร์เมจิกไป  เลยพอแก้ได้นิดหน่อย (นิดหน่อยจริงๆ)

มันก็จัดการเอาเมจิกมาขีดทับเส้นเดิม    แต่ก็พอให้เส้นฝอยๆนั้นคมขึ้นมาเท่านั้น



วันจันทร์ รับจริง  เพื่อนเปลี่ยนร้านค่ะ . . . ดีขึ้นหน่อย  เปลือกตามีสีขึ้นนิด  อายลายเนอร์ก็ไม่เป็นนางยักษ์แล้ว

แต่ก็ก็ยังขัดใจตรงขนตาเหมือนเดิม



ดีนะที่ฝีมือถ่ายรูปไม่ถึงขั้นเทพฯ   เลยไม่เห็นรายละเอียดที่หน้า


เฮ่อ!!!  พลาดหยั่งแรงงงงงง