ถ้าคนที่เราคบอยู่ไปเมาแล้วมีอะไรกะญอีกคนแล้วต้องรับผิดชอบ เราควรทำไงดีค๊ะ

พอได้อ่านเม้นของคุณ cerci_medieval อึ้งค่ะ
เรื่องเราคล้ายกันมากๆเลย
พี่เค้านะดีกับเรามากเค้าว่าเราเป็นคนดี ตั้งแต่เค้ารู้จักเรามาเราไม่เคยทำไรผิดในสายตาเค้าเลย
เราไม่รู้ว่าพี่เค้าเล่าเรื่องเราให้ผู้หญิงคนนั้นฟังแค่ไหน
แต่ผู้หญิงคนนั้นก้อไปเที่ยวพูดว่าเราเป็นผู้หญิงคนเก่าของพี่เค้า
เราได้ยินมาแค่นั้นแต่นอกเหนือจากนั้นเราก้อไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นพูดไปถึงไหน
เมื่อคืนพี่เค้าก้อเพิ่งทะเลาะกับพ่อแม่ออกไปอยู่ข้างนอกกันแล้วค่ะ
พี่เค้าว่าเมียเค้าร้องไห้ว่าทนอยู่ไม่ได้
ใจนะอยากจะโทรไปบอกพ่อแม่ของผู้หญิงคนนั้นให้มาลากตัวลูกสาวกลับ
แต่มันก้อทำไม่ได้นะค่ะ

ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอ่ะค่ะว่าตอนแรกทำไมผู้ญคนนั้นหนีออกจากบ้านมาแล้วมาอยู่ที่บ้านผู้ชายคนนี้คะ เค้ามีความสัมพันธ์กันแบบไหนมาก่อนเหรอคะ หรือว่าเป็นเพื่อนสนิทกัน งงค่ะ

สิ้นสุดด้วยความเจ็บปวด ดีกว่า เจ็บปวดอย่างไม่มีวันสิ้นสุด

พูดได้เท่านี้หละค่ะ  สู้ๆนะคะ

อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะ เหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตเราเลย เห็นด้วยกับคุณ Alejandra ว่าน่ะค่ะ ถ้าเขาไม่ใช่คู่ของเรา มันก็ไม่ใช่อยู่ดี สักวันเขาก็ต้องจากเราไป ต่อให้รักกันมากเท่าไร เขาก็อยู่กับเราไม่ได้ เรากับผู้ชายคนนั้น รักกันเหมือนคู่รักที่ไม่เคยมีเรื่องระหองระแหงกันเลย เขาบอกว่าเราเหมือนผู้หญิงในฝันของเขา เราสองคนเคยฝันไปถึงวันแต่งงานกันแล้วน่ะค่ะ เพราะเขาบอกว่าเราเป็นคนใจดี มีเหตุผล เป็นคนดีที่สุดที่เขาเคยพบมา แต่แล้วเขาก็ไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นน่ะค่ะ ความรู้สึกของเราเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางวันแสกๆ แถมเรายังถูกว่าโง่ ดี วางใจผู้ชาย(เพราะเราไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขาเลยไงคะ เรามีโลกส่วนตัวของเรา เขาก็มีโลกของเขา อาศัยว่าเข้าใจกัน) เราไม่ได้โกรธเขาเพราะเชื่อว่าชะตาเราไม่สมควรอยู่ร่วมกัน แต่เราก็ตัดสินใจเลิกรากันไป ตอนแรกเขาไม่ยอมเลิกกับเรา แต่เมื่อเราวางตัวและจำกัดความสำคัญไว้แค่คนรู้จัก สุดท้ายเขาก็ไปหาผู้หญิงที่ให้ความสำคัญกับเขามากกว่า และเราก็ภูมิใจที่เขายังมีความรับผิดชอบ แต่เราโดนอะไรรู้ไหมคะ ผู้หญิงของเขาไปพูดว่าเราถูกทิ้ง แถมยังไปป่าวประกาศว่าเรามีอะไรกับอดีตแฟนของเรา(ที่ตอนนี้กลายเป็นสามีของเขาไปแล้วน่ะค่ะ) ทั้งที่เราไม่เคยมีอะไรกันเลยเพราะเราบอกเองว่าเรายังไม่พร้อม ขอทุ่มเทกับการเรียนก่อน(เรื่องเกิดขึ้นตอนเราเรียนมหาวิทยาลัยน่ะค่ะ) แถมยังโดนว่าเราไม่สวย อ้วน ดำ จึงเอาผู้ชายไว้ไม่อยู่ ( เราไม่สวยค่ะ ยอมรับจริงๆ ผิวขาวเหลืองไม่ได้ขาวโอโม่ และก็ค่อนข้างอวบ BMI เราปกตินะแต่ก็ต้องใช้เสื้อผ้าไซส์ L) พูดเสียจนคนรอบข้างมองเราแปลกๆไปพักใหญ่ เราเพิ่งรู้ว่าการที่เราเป็นคนดี มันทำให้เราได้รับผลเช่นนี้เอง ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน เรากลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะเสื่อมเสียเพราะเธอเสียตัวไปแล้ว เราเลยเห็นดีเห็นงามถ้าเขาจะยอมรับ เหมือนว่าเราโง่เนอะ เราก็เคยคิดว่าตัวเองโง่อย่างที่เขาพูดเหมือนกัน ^ ^ ขอโทษนะคะที่เอาเรื่องของตัวเองมาพล่ามให้ฟัง ที่อยากบอกเจ้าของกระทู้ คือ ตรวจสอบให้แน่ชัดก่อนค่ะว่าเรื่องที่ได้ยินมาเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ถ้าเรื่องจริงก็ตั้งสติให้ได้ คนเราเวลามีปัญหา สติ สำคัญมากๆค่ะ อย่าเอาอารมณ์มาปนและค่อยๆตัดสินใจด้วยตัวเองอย่างรอบคอบ ถ้าตัดสินใจว่าจะจบ ก็พยายามทำใจค่ะ เราเองก็รู้ว่าเจ็บมากแต่บทเรียนนี้ก็ทำให้เรารู้ว่าความอดทนของมนุษย์ไม่มีที่สิ้นสุด และเราทำได้เสมอถ้าเราคิดว่าเราทำได้ เราจะเป็นกำลังใจให้นะคะ ^ ^