แชร์ประสบการณ์การโดนBully และจัดการกับความรู้สึกติดลบของตัวเอง

namtan1818 sugar

namtan1818 sugar

ดู Profile

กระทู้นี้อาจจะยาวนิดหนึ่งนะคะ เเต่เราตั้งใจถ่ายทอดความรู้สึกที่เคยเจอมา
และให้กำลังใจคนที่กำลังโดนBullyอยู่ค่ะ
ถ้าพูดถึงเรื่องการโดนBully ไม่ว่าจะอ้วนผอม ขาวดำ สูงต่ำ คนจะพูดอะเนาะ มันไม่เลือกอะ
เราเป็นหนึ่งคน ที่โดนBullyมาตั้งเเต่เด็กๆจนปัจจุบัน ไม่ว่าจะด้วยสายตา คำพูด เสียงหัวเราะ เพราะเเค่การที่เรามีรูปร่างที่โดดเด่นกว่าคนอื่นๆ เเค่นั้นเองค่ะ
เริ่มตั้งเเต่เข้าโรงเรียนตอนประถม ตอนนั้นยังขำๆกับการโดนเรียกชื่อต่างๆนาๆอยู่เลยค่ะ พอเริ่มโตขึ้นโดนล้อมากขึ้น เริ่มคิดมากขึ้นความเครียดเกี่ยวกับรูปร่างตัวเองก็เพิ่มขึ้น เพราะว่าการโดนล้อมันไม่ได้หยุดอยู่เเค่ในโรงเรียน เวลาออกไปข้างนอกก็จะโดนถาม โดนมองด้วยสายตาที่เหมือนเราเป็นตัวประหลาด เเต่นั่นไม่หนักเท่าช่วงต่อไปที่จะเขียนเลยค่ะ 
พอขึ้นม.ปลายก็ย้ายโรงเรียน สิ่งที่กังวลที่สุดในตอนนั้นไม่ใช่การเลือกเเผนการเรียน เเต่กลับมากังวลเรื่องกลัวการโดนล้อ เครียดมากกังวลมาก ใช่ค่ะสิ่งที่กลัวที่สุดก็เกิดขึ้นจริง ช่วงม.ปลายมันเป็นการโดนล้อที่หนักที่สุดในชีวิตเลยค่ะ ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องรุ่นเดียวกัน ทั้งคนที่เราไม่รู้จักด้วยซ้ำ ทั้งสายตาคำพูดมาหมด ตอนนั้นไม่กล้าแม้เเต่จะทำอะไร กลายคนเสียความมั่นใจในชีวิตไปเลยค่ะ 
เวลาเราทำอะไรใส่เสื้อผ้าเเต่งตัวอะไรเราจะโดนหัวเราะตลอด 
เวลาไปโรงเรียนก็ไม่กล้าเดินออกจากห้องเรียน เวลาจะเข้าห้องน้ำต้องรอให้ห้องอื่นๆเข้าเรียนไปก่อน แม้กระทั่งซื้อข้าวยังต้องคอยฝากเพื่อน ไม่อยากจะไปโรงอาหาร เพราะว่าคนเยอะ เราเกลียดสายตาคนมองแล้วหัวเราะเรา เรากลายเป็นคนที่กลัวที่ที่มีคนเยอะไปเลยค่ะ กลัวการเข้าเเถวตอนเช้า ตรงไหนคนเยอะๆเราไม่อยากอยู่เราไม่อยากไป เรากลัวไปหมด บางคนโพสต์ล้อเราในFacebook เวลาจะเดินไปไหนต้องคอยเดินเกาะเพื่อน จะไปไหนมาไหนต้องมีเพื่อนตลอด
ตอนนั้นทำได้อย่างเดียวคือยิ้มค่ะ แม้ในใจเราอยากจะร้องไห้อยากจะกรีดร้องออกมามากเเค่ไหนก็ตาม มันเจ็บปวดมันหดหู่ เหมือนเราแปลก เหมือนเราประหลาด 
ในหัวตั้งคำถามกับตัวเองตลอด ทำไม?  ทำไม?  น้อยใจตัวเองจนแทบอยากจะกรีดเลือดกรีดเนื้อ คนที่Bullyเราเค้าจะรู้ไหมนะว่าเราเจ็บปวดเเค่ไหน!!
ยิ้มจ้า!!
"ยิ้มจ้า!!"
จนวันหนึ่งมันมาถึงจุดที่เรา นั่งคุยกับตัวเองว่า
เราจะให้คนอื่นมามีอิทธิพล กับความคิดเเละชีวิตเราไม่ได้ ทำไมไม่มองข้าม ถ้าเปลี่ยนให้คนอื่นหยุดBullyเราไม่ได้ ทำไมเราไม่เปลี่ยนความคิดตัวเอง ทำไมต้องคิดลบใส่ตัวเองขนาดนั้น คุณค่าในตัวเรามีตั้งเยอะ มีคนอีกนับไม่ถ้วนที่เห็นคุณค่าในตัวเรา ทำไมเราไม่โฟกัสจุดที่ตัวเองคิดเเล้วมีความสุขวะ 
จนมาถึงวันนี้ จุดที่ตัวเองคิดบวกมากๆ ใครจะพูดอะไรล้ออะไร จะขำเราที่เราดูเหมือนตัวตลกตัวประหลาด จะซุบซิบว่าเราอ้วนบลาๆ เอาที่สบายใจเลยจ้า ตลกมาตลกกลับ พูดอะไรมายิ้มกลับขำกลับ มันก็เเค่คำพูดที่ออกมาจากลมปากของคนไม่ได้คิด อย่าเอาใจเราไปฝังอยู่กับคำพูดของคนอื่นเลยค่ะ เรารู้ตัวเราเองดีที่สุด เรื่องทั้งหมดนี้มันช่วยสอนให้เราเป็นคนคิดเยอะๆก่อนพูด กลัวจะเผลอไปพูดกระทบจิตใจเค้า
ทุกวันนี้ที่ผ่านมาได้ ต้องขอบคุณตัวเองมากๆ ขอบคุณครอบครัวที่คอยให้กำลังใจ
ขอบคุณเพื่อนๆในกลุ่ม ที่คอยปกป้องและเป็นเกราะป้องกันเราได้ดีมากๆ 
สุดท้ายนี้
ใครที่กำลังโดนBullyอยู่ กังวลอยู่ นึกถึงคุณค่าในตัวเองให้มากๆนะคะ เรามีข้อดี เรามีคนรัก คนที่มาBullyเรา มีไม่กี่คนหรอกค่ะ คนรักเราเอ็นดูเรามีมากกว่าอีก  อะไรที่ทำให้เราทุกข์ทำให้เราคิดมากข้ามไปค่ะ โฟกัซเเค่ความสุขก็พอเนอะ

เราหวังอย่างยิ่ง
ว่ากระทู้นี้จะเป็นประโยชน์กับหลายๆคนนะคะ 
อยู่เคียงข้างทุกคนเสมอ!!
รัก❤
น้ำตาล

Jebanista คุณก็เป็นได้!

มีรีวิว หรือ How to อะไรเอามาแชร์กัน
ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ JEBAN COMMUNITY
ได้ง่ายนิดเดียว เริ่มเขียนเลย