รู้สึกผิด เมื่อต้องรู้ความจิง

en-joy

en-joy

ดู Profile

พอดีบังเอิญเจอมาจากเวบค่ะ อ่านแล้วรู้สึกเศร้าใจ เลยเอามาให้เพื่อนๆ ลอง อ่านกัน

> >> >เรื่องนี้เป็นเพราะความบังเอิญที่บ่ายวันนั้นฝนตก
> >> >ตัวเองก็รีบจะไปเจอเพื่อนที่รออยู่บีทีเอสหมอชิต
> >> >ตัดสินใจรีบวิ่งขึ้นแท็กซี่ที่จอดเรียงกันอยู่โดยไม่มองว่ารถคันนั้นมีสภาพยังไง
> >> >เข้ามานั่งแล้วถึงได้รู้ว่าเป็นรถแท็กซี่รุ่นเก่า
> >> >(คันเล็ก แอร์ไม่เย็น แล้วก็จะมืดๆหน่อยอ่ะค่ะ
> >> >คือมองจากข้างนอกจะเห็นข้างในไม่ค่อยชัด)
> >> >ตอนนั้นก็คิดแค่ว่า เออ แค่นี้เอง เดี๋ยวก็ถึง ร้อนหน่อย ไม่เป็นไร
> >> >นั่งไปได้สักพัก รถติด
> >> >คุณลุงคนขับรถก็หันมาถามประมาณว่ามีแบงค์ย่อยรึเปล่า
> >>ลุงไม่มีเงินทอน
> >> >"นี่เป็นรอบแรกของวันนี้เลย"
> >> >เราเห็นว่าตอนนั้นมันจะสี่โมงเย็นแล้ว
> >> >แต่ลุงบอกว่าเป็นเที่ยวแรกของวันนี้ ก็เลยถามว่า
> >> >"ลุงเข้ากะบ่ายหรือคะ?"
> >> >คุณลุงตอบกลับว่า "ลุงขับมาตั้งแต่ตีสี่แล้ว นี่รถของลุงเอง
> >> >วนไปวนมาอยู่หลายรอบแล้ว แต่ไม่มีลูกค้าเลย"
> >> >"อ้าว ทำไมล่ะคะลุง" ตอนนั้นก็ชวนคุณลุงคุยแบบไม่ได้ติดใจอะไร
> >> >ถามไปเรื่อย
> >> >"รถลุงเก่า คนเค้าก็ไม่อยากนั่ง แต่ลุงเข้าใจนะ มันก็เป็นเงินของเค้า
> >> >รถเก่า รถใหม่ ค่าโดยสารมันเท่ากัน
> >> >เป็นลุงลุงก็อยากได้ที่มันดีๆเหมือนกัน
> >> >เด็กๆเดี๋ยวนี้เค้าก็ชอบรถที่มีสีๆกัน"
> >> >น้ำเสียงคุณลุงตอนนั้น เป็นน้ำเสียงเหมือนจะขำๆ
> >> >แบบเล่าสู่กันฟังมากกว่าจะประชดประชันนะคะ
> >> >แล้วลุงก็เปลี่ยนเรื่อง ถามว่า "รถไฟฟ้านี่ เค้าคิดเงินกันยังไง"
> >> >ก็เลยอธิบายเรื่องราคาให้ลุงฟัง แล้วลุงก็ถามว่าทำยังไง
> >> >ถ้าทำไม่เป็นจะมีใครช่วยไหม
> >> >> >> >"ลูกชายลุงมันอยากจะลองนั่ง
> >>แต่ลุงก็ทำไม่เป็น ไม่เคยเห็นว่าเป็นยังไง
> >> >ไม่กี่วันจะถึงวันเกิดมันแล้ว ลุงสัญญาว่าจะพามันมานั่งดูสักรอบ
> >> >คงจะชอบนะหนู ลุงเคยพามันมาดู แต่วันนั้นไม่มีเงินจะให้นั่ง"
> >> >> >> >สมัยนั้น บีทีเอส สร้างเสร็จและเปิดใช้งานแล้วเกือบสามปี
> >> >น้ำเสียงตอนคุณลุงเล่า ฟังดูมีความสุขนะคะ คุณลุงยิ้มให้เราทางกระจก
> >> >คำพูดของคุณลุง ทำให้เราตื้อขึ้นมา ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี
> >> >ได้แต่พยักหน้าแล้วก็ยิ้มตอบ
> >> >ทั้งสองเรื่องที่ลุงพูดมา เรื่องรถแท็กซี่เก่าของลุง
> >> >เราฟังแล้วก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆให้ลุงไป
> >> >เพราะเราเองก็รู้ตัวดีอยู่ว่า เป็นหนึ่งใน "เด็กๆเดี๋ยวนี้"
> >> >ที่มักจะเลี่ยงนั่งรถเก่าๆ
> >> >และมักจะยอมเสียเวลาเป็นครึ่งชั่วโมงเพื่อรอรถแท็กซี่ใหม่ๆผ่านมา
> >> >เรารู้ดีว่าแม้แต่การนั่งรถของคุณลุงในครั้งนี้
> >> >มันก็เป็นแค่ความบังเอิญ
> >> >ถ้าฝนไม่ตก ถ้าเราไม่รีบ
> >>เราก็คงไม่เรียกรถของคุณลุง
> >> >หลังจากนั้นเราก็คิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องของสิทธิส่วนบุคคลที่เราสามารถเลือกในสิ่งที่เราต้องการได้
> >> >แต่ถ้าสิ่งที่เราเลือกทำมันมีประโยชน์กับคนอื่นด้วย
> >> >เราก็ไม่คิดว่ามันจะเสียหายอะไร
> >> >(แท็กซี่ใหม่ก็ไม่ผิดหรอกค่ะ เพราะในจำนวนนั้นก็มีคนที่ลำบาก
> >> >หาเช้ากินค่ำเช่นกัน)
?
> >> >> >> >ส่วนเรื่องรถไฟฟ้า เรื่องของลูกชายคุณลุง ทำให้เรากลับมามองตัวเอง
> >> >เราใช้รถไฟฟ้าไปไหนมาไหนตลอด
> >> >บางครั้งไม่มีอะไรทำก็ชอบไปนั่งเล่นด้วยซ้ำ
> >> >จะใช้ทีก็แทบจะไม่ต้องคิดเลย
> >> >แต่สำหรับลูกชายคุณลุง มันคือ "ของขวัญวันเกิด"
> >> >เป็นความต้องการที่แทบจะต้องใช้คำว่า "ความฝัน" ด้วยซ้ำ ....
> >> >เงิน "แค่" สิบห้าบาทของเรา กับ เงิน "ตั้ง" สิบห้าบาท ของเค้า
> >> >หดหู่ค่ะ วันนั้นลงจากรถคุณลุงมาก็เล่าให้เพื่อนฟัง
> >> >> >> >คิดถึงตัวเองที่ใช้เงินฟุ่มเฟือย ทั้งที่หาเงินเองไม่ได้
> >> >คิดถึงหลายๆอย่างในชีวิต ที่ได้มาง่ายๆ
> >>โดยไม่ต้องดิ้นรน ?

Jebanista คุณก็เป็นได้!

มีรีวิว หรือ How to อะไรเอามาแชร์กัน
ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ JEBAN COMMUNITY
ได้ง่ายนิดเดียว เริ่มเขียนเลย