ระบายหน่อย เกี่ยวกับพ่อแม่ ไม่อยากมีปัญหาเลย

                    ตอนนี้คิดจะซิ่ว เป็นปีที่ 3 แล้วค่ะ เครียดพอสมควร เราอยากเอาความเครียด และคิดมากทิ้งไปไกลๆ เพราะอยากเตรียมความพร้อมอย่างเคร่งครัด เราเป็นลูกคนโตค่ะ ตอนเรียนอนุบาลถึง มอปลาย พ่อขับรถไปส่งตลอด เพราะไม่อนุญาติให้ขับรถเอง เรามีน้องอยู่คนนึง เราอิจฉา และแอบเกลียดเล็กน้อย พ่อไม่เคยบอกให้น้องทำงานบ้านเลย ถ้าเราไม่พูดว่าเราเหนื่อยทำคนเดียวไม่ไหว น้องเราได้เรียนที่เชียงใหม่ตั้งแต่ มอต้น ตอนนี้อยู่มอห้าแล้ว เราเองพอจบมอปลาย ก็โดนบังคับให้เรียนไกล้บ้าน ตั้งแต่เด็ก เราไม่เคยรู้ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร เราเดินตามคำบอกของพ่อแม่ ไม่เคยคิดเอง เราไม่สู้คน พอเข้ามหาลัย เราโดนบังคับให้เรียน IT ที่ cmru เราไม่ไหวค่ะ พยายามเท่าไหร่ไม่เคยเข้าใจ เราเลยลาออกเอง แล้วพอคุยกับครอบครัว เค้าบอกว่าอยากเรียนอะไรก็เรียน เราเลยเข้าสอบที่ เทคโนพระจอมเกล้า ผลออกมาว่าติด เราดีใจมาก เราทุ่มเทให้กับการสอบครั้งนี้มาก แต่พ่อกับแม่เครียดมาก ไม่อยากให้เราไป เราไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม ก็เลยอดไป เราเลยรอยื่นแอด พอดีกับทางมหาลัยเก่าเปิดรับสมัคร เค้าก็ขยั้นขยอให้เราสอบครู เราไม่มีทางเลือกค่ะ ก็เลยสอบให้เค้า ผลออกมาคือติด มอบตัวเสร็จ อะไรเสร็จเรียบร้อย พอเข้าไปเรียน มีปัญหากับรุ่นพี่และเพื่อนที่เฟคเข้าหากันอย่างสุดๆ บีบและกดดันเรา เราไม่มีความสุขเลย ร้องไห้ทุกวัน พ่อแม่เค้าก็บอกให้เราทน ทนเอา ทนเอา อีกสี่ปี เราไม่ไหวจริงๆค่ะ ก็เลยแอบไปสมัครรามคำแหงไว้ ลงเรียนจิตวิทยาเพราะสนใจด้านนี้ เราไปกลับ กทม นับไม่ถ้วน ขึ้นรถลงรถเป็นทุกอย่าง แต่พ่อแม่เค้าไม่เคยรู้ และถึงบอกไปก็โดนตัดขาดจากภายนอกแน่ๆ เราอยากเรียนที่กรุงเทพค่ะ เพราะที่กรุงเทพโอกาสเยอะ อยากไปต่างประเทศโดยไม่ใช้เงินพ่อแม่ ส่วนน้องเรา พ่อแม่อนุญาติให้เรียนกรุงเทพได้ เพราะผลการเรียนดีกว่า พ่อแม่มองว่าน้องเราเก่ง ส่วนเราหัวช้า ไม่ทันคน พอน้องเราเรียนจบ พ่อจะส่งไปต่างประเทศ ตอนนี้ เราอยากเตรียมสอบ เจ็ดวิชา ไม่อยากคิดเรื่องพวกนี้เลย ขอระบายนิดนึงก็ยังดี