ขอปรึกษาสาว ๆ ในจีบันทีครับ

สวัสดีครับ ผมชื่อเรย์ครับ ได้เล่นเวปจีบันมาประมาณห้าเดือน ที่เข้ามาเล่นเพราะผมเห็นคนที่ผมชอบเล่นเวปนี้ แต่เห็นในนี้มีผู้หญิงมากผมเห็นมีกระทู้ที่ตั้งนอกเหนือจากการแต่งหน้า วันนี้ผมเลยถือโอกาสมาปรึกษาเรื่องของผมบ้าง เผื่อบางทีผมจะได้ตาสว่าง

คือผมรักผู้หญิงคนหนึ่ง เรียกว่ารักได้เพราะผมใช้เวลาในการดูแลเธอมานาน แต่ไม่คิดว่าเป็นการเสียเวลา แต่ผมคิดว่าผมต้องตัดใจได้รึยังครับ

ผมกับผู้หญิงคนนี้เราเป็นเพื่อนสมัยเรียนมอปลาย รู้จักกันตอนเล่นกีฬาสีแต่เราอยู่คนละห้อง จนมามอ 6 ได้อยู่ห้องเดียวกัน ก็เลยคุยถูกคอ และสนิทกันแต่ตอนนั้นสนิทกันในฐานะเพื่อนสนิท สนิทขนาดที่ว่าไปเข้าค่ายนอนเต้นเดียวกัน จนคนนึกว่าผมเป็นตุ๊ด แต่แล้วสิ่งที่ทำให้รู้สึกพิเศษ ก็ตอนมหาลัย ปี 2 ไปเที่ยวเขาใหญ่กัน ยิ่งได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน ผมเริ่มรู้สึกว่าเกินจากเพื่อน ขนาดตอนนั้นผมมีแฟน ผมรู้ว่าสมัยนั้นผมแย่มาก เพราะถ้าเพื่อนคนนี้นัดผมหรือมีธุระอะไร ผมจะรีบไปและเลื่อนนัดแฟนตลอด อันนี้ผมไม่รู้ตัว จนแฟนที่เลิกไปพูดขึ้นมา ทำให้ผมมาคิด และถามใจตัวเอง ผมได้ทำแบบที่เขาว่าจริง ๆ ที่เห็นคนนี้ ดีกว่าเขา เพราะขนาดเพื่อนคนอื่นผมก็ไม่ได้ทุ่มเทขนาดนี้ แต่ตัวเพื่อนของผมคนนี้เขามีแฟน และเขาก็คงรักแฟนมาก เพราะทุกครั้งเขามีปัญหาเขาก็จะมาเล่าให้ผมฟังตลอด

ช่วงที่เขามีแฟน ผมรับรู้ปัญหาเขามาตลอด ตอนนั้นไม่กล้าเผยความรู้สึก ได้แต่เป็นเพื่อนสนิทมาตลอด ผมทำได้จริง ๆ นะครับในช่วงนั้น ไม่ว่าเขาจะโทรมาดึกแค่ไหน พอมีปัญหาผมก็รีบขับรถไปหา ให้เขารู้ว่าผมเคียงข้างตลอด จนมาช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 49 จำได้ว่า
เขาเลิกกับแฟนเขา ผมก็ยังอยู่เคียงข้าง แต่ความโชคร้ายของเธอก็มาเยือน คือคุณตาของเธอป่วย เธอต้องไปเฝ้าโรงพยาบาลทุกคืน
เกือบอาศัยอยู่โรงพยาบาลได้ ความที่กลัวเธอคิดมาก ทุกเย็นเลิกงานก็ไปอยู่เป็นเพื่อนเธอที่โรงพยาบาล หาหนังสือ หาหนังไว้ดูในโน๊ตบุ๊คให้เธอตลอด ช่วงคุณตาเธอป่วยเธอจะได้นอนเที่ยงคืน เพราะหมอจะฉีดยาเป็นระยะ ๆ ให้คุณตาเธอเข็มสุดท้ายของทุกวัน
ตอนห้าทุ่ม เธอกว่าจะนอนก็เที่ยงคืน ผมเลยอยู่กับเธอถึงเที่ยงคืนทุกวัน เป็นแบบนี้ตลอดหนึ่งปี เพราะคุณตาเธอรักษาอยู่ที่โรงพยาบาล หกเดือน และอยู่บ้านได้ไม่ถึงห้าเดือน ก็เสีย หลังจากนั้นก็เหมือนเป็นแฟนกัน หรือผมคิดไปเองคนเดียวมากกว่า
เพราะเราไปไหนด้วยกัน ไปกินข้าวกับแม่ของเธอประจำ เหมือนเรารับรู้ความรู้สึกดี ๆ ต่อกันมาตลอด แต่ไม่เคยบอกว่ารักผม แต่ผม
จะเป็นฝ่ายบอกโดยการกระทำ จะบอกว่ารักก็ต่อเมื่อวันพิเศษ ๆ เช่นวันปีใหม่ วันเกิด หรือวาเลนไทน์ ที่จะส่งข้อความอวยพร
และจะลงท้ายประโยคว่าผมรักคุณ ผมไม่เคยถามว่ารู้สึกกับผมอย่างไร เพราะผมเห็นเธอยังไปไหนกันผมและเคียงข้างผม


แต่แล้วสิ่งที่ผมทำมาก็มาสะดุดอีกครั้ง เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมาเธอบอกว่าเธอตอบรับผู้ชายคนหนึ่ง และเพื่อความสบายใจของคนนั้น
เธอบอกว่าไม่ต้องมารับมาส่งเธออีก เธอจะฝึกไปไหนมาไหนคนเดียว และเธอคิดจะคบกับคนนั้นจริงจัง เลยกลัวคนนั้นคิดมาก
เรามีไรก็คุยกัน หรือไว้เดือนหนึ่งไปทานข้าวกันครั้งหนึ่งดีกว่า แต่ทุกวันนี้เราก็ยังโทรคุยกันเหมือนเดิมทุกวัน เพียงแต่เช้ามา
ผมไม่ต้องไปรอส่งเธอ เย็นมาไม่ต้องรอรับเธอเท่านั้น แต่สิ่งที่ผ่านมาเธอไม่รู้สึกที่จะเลือกผมเลยเหรอ
ผมจึงอยากถามสาว ๆ ในนี้ เธอคิดกับผมเป็นเพื่อนใช่ไหม และผมก็ควรตัดใจแล้วจริง ๆ ใช่ไหมคับ