เคยคิดแบบนี้เหมือนกันรึป่าวเอ่ย???

อนุบาล < ทุกๆที่คงจะเหมือนๆกันหมด คือ เรียน ก.ไก่ ข.ไข่

แป๊บนึงก็ฟังนิทาน..กินข้าว วิ่งเล่นๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  แล้วก็นอน.....

"...." [ยังไม่มีความคิดอะไรทั้งสิ้นนอกจากเล่น กิน และนอน]

ประถมต้น  < วิถีชีวิตที่โรงเรียนยังไม่ค่อยต่างกับอนุบาลสักเท่าไหร่

ที่หายไปคือ การนอนกลางวัน....และเรียนมากขึ้นนิดนึง....

"อยากขึ้น ป.6 ไวๆจัง อยากจะเป็นพี่ใหญ่ของโรงเรียน...." [กรณีโรงเรียนนั้นมีแค่ระดับประถม]

และเมื่อขึ้น ป.6 ดั่งที่ใจหวังไว้ ก็ต้องเตรียมสอบเข้า ม.1 ช่วงนั้นจะมองว่าพวกเด็ก ม.ต้น นี่เป็นผู้ใหญ่มากๆ

"โอ๊ย อยากขึ้น ม.1 ไวๆจัง "

ม.1 < จากพี่ใหญ่ของโรงเรียนประถม กลายสภาพมาเป็นน้องเล็กสุดของโรงเรียนมัธยม เจอไอพวกคอซองเหมือนกันนี่ยังไม่ค่อยเกรงใจสักเท่าไหร่ แต่ไม่รู้ทำไมกลัวพวก ม.ปลายจัง...

และเนื่องจากชุดนักเรียน ม.ต้น กับ ประถมปลายมันคล้ายๆกัน เลยเริ่มมีความคิดแบบนี้

"โอ๊ย..เมื่อไหร่จะขึ้น ม.ปลาย เบื่อชุดนี้แล้ว ~!"

ม.6 < พี่ใหญ่ของโรงเรียน น้องๆเริ่มยำเกรงเพราะความอาวุโส แต่ก็ไม่พ้นเรื่องสอบเข้ามหาลัย

"เมื่อไหร่ชั้นจะเข้ามหาลัยซะทีวะ? จะได้ไม่ต้องมานั่งเรียน ภาษาไทย ท่องสังคม อะไรพวกนี้ซะที"

เฟรชชี่ < อะไรก็แลสดใส๊สดใสไปหมด ใครหน้าตาดีหน่อย พวกพี่ๆก็จะเห่อจนแทบจะจับขึ้นแท่นแห่ "ภาคกุก็มีน้องน่ารักหน้าตาดีนะเมิง...." ได้พบเพื่อนใหม่ ได้เจอสังคมใหม่ ได้ใส่ยูนิฟอร์มใหม่ จะทำผมทรงอะไรก็ได้ไม่ต้องกลัวว่าฝ่ายปกครองจะคีบเมื่อไหร่... 

"...." [ยังไม่ค่อยมีความคิดอะไรสักเท่าไหร่ เพราะกำลังแฮปปี้กับอิสระเสรีที่ได้รับ]

ปี 4 < ปีสุดท้ายของรั้วมหาลัย..วิชาเรียนเริ่มเบาบาง แต่กำลังจะโดนโปรเจคชิ้นโตบีบคอตาย.. บางคนเริ่มหาที่เรียนต่อล่วงหน้า..เริ่มหาที่สมัครงาน..หรือไม่ก็...ปีนี้กุจะเรียนจบมั้ยวะเนี่ย?

"เมื่อกุจะเรียนจบซะทีวะ...เบื่อละไม่อยากเรียน ทั้งชีวิตแม่งมีแต่เรียน ๆ ๆ ๆ สอบ ๆ ๆ ๆ ติว ๆ ๆ ๆ "

วัยทำงาน < บางคนที่ได้ทำงานตรงกับสายที่เรียน..บางคนก็ไม่ตรง..บางคนแฮปปี้กับชีวิตงาน..บางคนหดหู่กับขี้ปากเจ้านาย..หลายคนเคยชินกับการนอนตื่นสายแล้วนวยนาดไปเรียน แต่ตอนนี้ง่วงให้ตายเมิงก็ต้องลุก !

วันหยุดที่เคยได้รับสมัยวัยเรียนเริ่มหดหาย .. จนบางคน..อดไม่ได้ที่จะคิดแบบนี้..

"กุอยากกลับไปอยู่อนุบาลใหม่จัง.."

ประโยคสุดท้ายนี้เพื่อนมันมาบ่นให้ฟังเมื่อวันก่อนค่ะ

เพราะงานที่ทำงานมันยุ่งมาก.....เจ้านายก็โคตรงี่เง่า มันเลยโทรมาระบาย...

สุดท้ายก็พูดประโยคนี้ออกมานั่นแหล่ะ ทั้งๆที่แต่ก่อนเห็นมันอยากจบไวๆ จะได้ทำงานซะที

ส่วนประโยคข้างต้นทั้งหมด...มันคือความคิดสมัยที่เรายังเรียนอยู่ระดับชั้นต่างๆ

เคยคิดแบบนั้นจริงๆนะเนี่ย ~!!!

ไม่รู้จะมีใครมาบ้าคิดแบบนี้เหมือนเรารึเปล่าหว่า???? ฮ่าๆ