แฟชั่นจาก American Black Culture กับประเด็น Culture Vulture



คุณคงเคยการโต้แย้งกันของชาวเน็ทในประเด็น Culture Vulture ตัวอย่างชัดเจนนั่นคือ ครอบครัว KarJenner ที่แสนโด่งดัง แต่กลับต้องเจอข้อกล่าวหาว่า "พยายามลอกเลียนแบบคนดำ" หรือ "ไม่ให้เครดิตคนดำที่เป็นเจ้าของวัฒนธรรม" นับครั้งไม่ถ้วน


นับตั้งแต่ที่มีดราม่า "ฉกฉวยทางวัฒนธรรม" ในวงการบันเทิงขึ้นมาหลายครั้ง ก็เริ่มมีคอนเทนท์ที่แสดงถึงเหตุผลและความคิดเห็นจากสองฝ่ายที่ขัดแย้งกัน

ก่อนที่จะตัดสินว่า นี่คือการขโมย หรือเป็นวิธีแสดงออกด้วยความชื่นชม ลองมาฟังกันในหลายๆแง่มุมดูก่อนค่ะ




"I want a girl with extensions in her hair. Bamboo earrings. At least two pair.”



นี่คือเนื้อเพลง  Around The Way Girl ของ   LL Cool J    แร็พเพอร์ผู้โด่งดังจากช่วง 90s - 2000s ที่บรรยายถึงแฟชั่นของสาวผิวดำในสเป็ค   ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว  กว่าจะเป็นสไตล์ของคนผิวดำเชื้อสายแอฟริกันเหมือนทุกวันนี้   พวกเค้าก็ต้องเรียนรู้ประสบการณ์มาตลอดระยะเวลาหลายสิบปี  และไม่ใช่ว่าจะเรื่องที่สร้างความรื่นรมย์ให้จิตใจเสมอไป   และนั่นนำมาซึ่งข้อโต้แย้งในหัวข้อการฉกฉวยทางวัฒนธรรม ที่ทำให้สังคมต้องร่วมถกเถียงว่าว่า เหตุใด  ชุมชนชาวผิวดำจึงหวงแหนแฟชั่นที่เป็น trademark ยิ่งนัก    



" ต่างหูห่วงใหญ่คือวัฒนธรรมของพวกเรา   ไม่ใช่เทรนด์ของคุณ"   

นักเขียนสาวชาวละตินที่อาศัยในออสเตรเลียได้เปิดใจผ่านบทความบนเว็บไซท์ vice.com  แพลทฟอร์มสื่อที่มีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ถึงความรู้สึกที่ได้เห็นเทรนด์ต่างหูห่วงกลมใหญ่ที่สาวผิวขาวหันมานิยมชมชอบไว้อย่างเผ็ดร้อนว่า

"สำหรับผู้หญิงผิวสีจำนวนมากมาย ต่างหูห่วงใหญ่มีบทบาทสำคัญเพื่อใช้ปกป้องตัวเองและการแสดงความนึกคิด " แต่เมื่อพวกเธอใส่ต่างหูแบบนี้ ก็ถูกตีตราว่าเป็นพวกชั้นต่ำ และเมื่อผู้หญิงผิวขาวใส่ กลับได้รับคำชื่นชมว่าสวยเริ่ดหรือแม้ก็ทั่งเป็นแฟชั่นชั้นสูง


" ผู้หญิงผิวสีที่มีเชื้อสายและวัฒนธรรมจากชาติต่างๆใส่ต่างหูห่วงใหญ่มาก่อนเหล่านางแบบผิวขาวที่ใช้เส้นสายสร้างชื่อในวงการหันมาเห่อใส่โชว์ตาม Instagram ในขณะที่สไตล์แบบละตินถูกจัดเป็นเรื่องเก่าเชย ต่างหูห่วงใหญ่กลายมาเป็นเครื่องประดับยอดนิยมใหม่ล่าสุด"


"ในวันหนึ่งหากความนิยมในสิ่งนี้ลดน้อยถอยลง นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะหยุดเป็นคนละติน และจะไม่หยุดใส่ต่างหูห่วงใหญ่ด้วย"





"พวกสาวผิวขาวเอ๋ย  ถอดต่างหูห่วงใหญ่ของเธอออกซะ" 

 

นี่คือข้อความที่นักศึกษาสาวละติน่าพ่นสเปรย์บนกำแพงที่พอพักมหาวิทยาลัยเอกชนที่LA เพื่อประกาศว่า  มีเพียงคนเชื้อสายผิวดำ หรือผิวน้ำตาลเท่านั้นที่มีสิทธิ์สวมใส่ต่างหูสไตล์นี้
นางสาว Martinez ได้อธิบายถึงการการเรียกร้องนี้ว่า

" คนผิวดำและผิวน้ำตาลที่ใส่ต่างหูห่วงใหญ่เป็นเรื่องปกติ ถูกตีค่าดูเหมือนพวกตลาดล่าง รวมถึงการกรีดตาแบบ winged liner สร้อยทองประดับตัวอักษรเป็นชื่อ การเขียนขอบปาก มันถูกจัดให้เป็นเครื่องหมายของการแสดงความต่อต้าน โดยเฉพาะในมหาวิทยาลัยแห่งนี้"

" เราสงสัยว่า ทำไมพวกผู้หญิงผิวขาวสมควรจะฉกฉวยส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมนี้ไป เพียงเพราะพวกเธอคิดว่ามันดูน่ารัก สวยงามหรือเหมือนกับต่างเชื้อชาติ คนขาวมักหาประโยชน์จากวัฒนธรรมอื่นด้วยการเอาไปเป็นส่วนหนึ่งของแฟชั่น"
นางสาว Aguilera   นักศึกษาอีกคนที่ร่วมในการเคลื่อนไหวนี้ได้ยืนคำขาดว่า

" ถ้าคุณไม่ได้เป็นคนสร้างสรรค์วัฒนธรรมนี้ขึ้นมาและไม่ได้แลเห็นความสำคัญของมัน"

"ถ้าความเป็นนักสิทธิสตรีของคุณ มีแค่ผิวเผิน ไม่ได้ใส่ใจเรื่องเชื้อชาติ เพศ หรือชนชั้นอื่นๆ "

"ถ้าคุณพยายามนำสิ่งของจากวัฒนธรรมของคนอื่นไปใส่ ทั้งๆที่เจ้าของวัฒนธรรมเองถูกตั้งแง่บีบคั้นไม่ให้ใส่ "

"ถ้าคุณใช้เครื่องมือค้นหาข้อมูลเป็น แต่ยังคาดหวังให้คนอื่นมาอธิบายให้เข้าใจ "

"ถ้าคุณไม่สามารถแม้แต่จะออกเสียงชื่อของฉันหรือสะกดมันได้ถูกต้อง "

"จงถอดต่างหูห่วงพวกนั้นออกซะ"

" ฉันใช้คำว่าต่างหูห่วงพวกนั้น ไม่ใช้ต่างหูห่วงของคุณ เพราะพวกคุณไม่ได้เป็นเจ้าของพวกมันมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว"


เหตุผลของนักศึกษาเหล่านี้ตรงกับผู้หญิงผิวดำและละติน่าอีกหลายคนที่ยอมรับว่า แม้จะได้รับการปลูกฝังให้ใส่ต่างหูห่วงจากครอบครัวและชุมชนเดียวกันมาตั้งแต่เด็ก แต่เมื่อเติบโตขึ้นมา ก็ต้องพบกับสายตาที่เต็มไปด้วยอคติจากคนผิวขาวและเชื้อชาติอื่นๆว่าดู cheap ไร้คลาส และก๋ากั่นแบบสาวร้าย จากที่เคยภูมิใจในวัฒนธรรมนี้ ก็หมดความมั่นใจจนไม่กล้าหยิบมาใส่ แต่วันหนึ่ง เมื่อต่างหูห่วงที่ทำให้พวกเธอถูกมองในแง่ไม่ดีกลายมาเป็นที่นิยมเพราะมีสาวผิวขาวชื่อดังเป็นผู้ปั้นเทรนด์ขึ้นมา มันก็ได้สร้างความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจจนเกิดความเคลื่อนไหวต่อต้านนี้


แต่ไม่ใช่ว่า ผู้คนทั้งหมดในสังคมจะยอมรับแนวคิดนี้ .....



มีหลายคนที่ยืนหยัดกับข้อมูลที่ว่า ต่างหูห่วงใหญ่ปรากฏอยู่ในหลากหลายวัฒนธรรม  มิได้มีแต่เพียงอยู่ในกลุ่มคนผิวดำหรือคนละตินเท่านั้น   รวมไปถึงแนวคิดทางสิทธิเสรีภาพ  ที่ผู้คนควรจะแต่งกายได้ทุกอย่างที่ต้องการ หากมิได้สร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่น  ยังมีผู้คนอีกมากที่ไม่เชื่อถือในเรื่องการฉกฉวยทางวัฒนธรรม  เพราะมนุษย์เราได้แลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมจนสามารถพัฒนาศักยภาพในด้านต่างๆมาได้   นั่นรวมไปถึงการลอกเลียนแบบเครื่องแต่งกาย    อย่างในแถบเอเชียที่ผู้คนเคยแต่งกายตามวัฒนธรรมประจำชาติ  แต่ก็หันมาสวมใส่ชุดแบบตะวันตกเป็นเรื่องปกติ   หรือจะเป็นวงการอาหารที่มีการพัฒนาจากการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม  แม้แต่ลาบก็ยังไปปรากฏในหนัง blockbuster จนมีชาวต่างชาติติดตามไปลองลิ้มรส

Susan Scafidi นักประพันธ์ Who Owns Culture?   ได้ให้ความเห็นว่า

"มันไม่ยุติธรรมหากเราจะแช่แข็งวัฒนธรรมต่างๆและเก็บรักษามันเหมือนกับพิพิธภัณฑ์สามมิติ "

" ในบางครั้ง การฉกฉวยทางวัฒนธรรมจะกลายมาเป็นสิ่งที่ช่วยเหลือใก้ผลผลิตทางวัฒนธรรมที่เริ่มจะสูญหายไปได้กลับมา"






Nail Arts

เล็บอะครีลิคยาวเฟื้อยเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้เกิดดราม่าเรื่อง culture ได้อย่างสม่ำเสมอ  เมื่อใดก็ตามที่สื่อแฟชั่นเยินยอว่า Kylie Jenner ได้สร้างเทรนด์ศิลปะบนเล็บให้เป็นที่นิยม  ไม่นานจากนั้นก็จะมีการทวงถามเครดิตจากชาวเน็ทที่เชื่อว่า   ราชินี Internet คนนี้ได้ลอกเลียนแฟชั่นเล็บจากผู้หญิงผิวดำที่นิยมทำเล็บอะครีลิคมาหลายสิบปีแล้ว


ในปัจจุบัน  Influencer ที่มีผู้ติดตามเป็นร้อยๆล้านอย่าง Kylie Jenner ได้กลายมาเป็นผู้นำเรื่องแฟชั่นเล็บ  เธอโปรดปรานเล็บยาวตัดหัวเหลี่ยมที่เรียกว่าทรง coffin    และมักสร้างความตื่นเต้นให้กับสื่อแฟชั่น  คุณสามารถค้นคอนเทนท์ " เมื่อฉันลองทำเล็บแบบ Kylie"  ได้เกลื่อนไปหมด


เมื่อย้อนไปเมื่อยุค 80s นักวิ่งสาวแชมป์โอลิมปิค Florence Griffith Joyner ได้สร้างความฮือฮาด้วยการทำเล็บยาวเฟื้อยสีสันสะดุดตาเข้าร่วมชิงชัย .ในสังคมที่ได้พิพากรูปลักษณ์ภายนอกของสาวอเมริกันผิวดำจากเล็บว่าดูไร้รสนิยมและเป็นเครื่องหมายของคนที่มาจากสังคมสลัม   แต่นักกีฬาผู้เก่งกาจบรรจงแต่งหน้าจัดเต็มและโชว์เล็บยาวแบบไม่แคร์สื่อ!


ในยุค 90s  Halle Berry ได้รับบทนำในในหนังคอเมดี้  B*A*P*S  (ฺย่อมาจาก Black American Princesses  ซึ่งจริงๆแล้วใช้เรียกผู้หญิงผิวดำที่มีฐานะร่ำรวย )  ว่าด้วยสองสาวผิวดำที่มาจากชนชั้นแรงงานที่ได้จับพลัดจับผลูเข้ามาใช้ชีวิตท่ามกลางสังคมคนขาวที่ร่ำรวย  พวกเธอมาในชุดสี brightและต่อเล็บยาวดูกรีดกราย     หนัง flop  อย่างแรง   จนถึงปัจจุบัน  B*A*P*S   ก็ยังถูกจัดให้เป็นหนึงที่เป็นตัวอย่างชัดเจนของ stereotypeสาวผิวดำที่นิยมทำเล็บอะครีลิคว่าต้องเป็นพวกแสบซ่าปากคอเราะร้าย    


Bernadette Thompson   ช่างทำเล็บระดับไฮเอนด์ที่มีลูกค้าเป็นคนดังฐานะมั่งคั่ง  เธอได้รับการยกย่องว่า เป็นหนึ่งในศิลปินที่ผลักดันให้สังคมเปลี่ยนแปลงทัศนคติต่อศิลปะบนเล็บ    ในยุค 90s  เธอนำไอเดียสุดแหวกแนวด้วยการตัดธนบัตรดอลลาร์มาใส่ในเล็บอะครีลิคของ Lil Kim  และกลายมาเป็นช่างทำเล็บประจำตัวของศิลปินสาวผิวดำชื่อดังที่ทำให้เล็บแบบแปลกใหม่กลายเป็นสิ่งที่นิยมระดับ mainstream     ด้วยความสามารถที่โดดเด่นจึงได้ร่วมงานกับแบรนด์ดีไซน์เนอร์ชั้นนำและนิตยสารแฟชั่นต่างๆ  แต่เธอก็ต้องต่อสู้เพื่อให้ผู้คนในสงการแฟชั่นชั้นสูงยอมรับกับศิลปะบนเล็บที่ไม่ใช่การทาเล็บแบบ polish ด้วยสีพื้นเพียงอย่างเดียว 
เป้าหมายในการทำงานของช่างทำเล็บชื่อดังรายนี้คือการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของผู้คนในเรื่องความงามของกลุ่มวัฒนธรรมย่อยในสังคม เธอต้องการจะแสดงให้ทุกคนได้เห็นว่า Hip-Hop มีอิทธิพลสำคัญต่อแฟชั่น    แต่ความเห็นที่แตกต่างกันกลับทำให้เกิดการถกเถียงตามมาว่า  แฟชั่นต่อเล็บยาวนั้นเป็นวัฒนธรรมของคนดำเพียงผู้เดียวหรือไม่  ดังกรณีของดราม่า VOGUE ที่นำเสนอเทรนด์  "ประติมากรรมบนเล็บ"  


แต่คอนเทนท์นำเสนอเทรนด์เล็บสุดล้ำของ VOGUE กลับถูกกระแสโจมตีชาวเน็ทว่า ส่งเสริมการฉกฉวยทางวัฒนธรรมที่ไม่แฟร์ต่อผู้หญิงผิวดำ


ตัวอย่างที่ชัดเจนคือวงการศิลปะบนเล็บในประเทศญี่ปุ่นที่ได้พัฒนาไม่หยุดยั้งจนกลายมาเป็นความเมนสตรีมที่ไม่ห่างหายไปจากวงการแฟชั่นของดินแดนอาทิตย์อุทัย มีทั้งแม็กกาซีนสำหรับแฟชั่นเล็บโดยเฉพาะ รวมไปถึงมหกรรมแฟชั่นเล็บที่เปิดแสดงผลิตภัณฑ์และเทคโนโลยีใหม่ๆในการทำเล็บให้สวยล้ำ สิ่งที่พวกเรามองมาตลอดว่าเป็นเล็บสไตล์ฮาราจูกุนั้นจะถูกโจมตีด้วยข้อกล่าวหาว่า "ขโมย" มาจาก Black Culture รึเปล่านะ ?



Wig  and Braids



ผู้คนที่มีเชื้อสายแอฟริกันผิวดำได้ออกมาเปิดใจมากมายหลายครั้งว่า สังคมที่มีอคติต่อลักษณะผมหยิกฟูตามธรรมชาติได้สร้างแรงกดดันจนต้องคล้อยตามว่า จะต้องปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์เพื่อจะได้มาซึ่งการยอมรับ          สำหรับบางคน วิกผมก็เหมือนกับเกราะกำบังป้องกันคำดูถูกดูแคลน และเพื่อสร้างความเชื่อถือจากรอบข้าง   วิกยังเป็นเครื่องมือย่นระยะเวลาในการจัดแต่งทรงที่มีขั้นตอนยุ่งยาก  ผู้หญิงผิวดำต่างก็มีประสบการณ์เลวร้ายจากช่างที่ขาดความชำนาญในการทำผมคนเชื้อสายแอฟริกัน  หรือแม้แต่จะทำผมด้วยตัวเองก็ต้องมีคนฝึกฝนให้   วิกจึงไม่ได้เป็นไอเท็มสร้างเสริมความงามเพียงเท่านั้น 


ฉาก Annalise แห่ง How To Get Away With Murder ถอดวิกออกและค่อยๆเช็ดเครื่องสำอางเปิดเผยรูปลักษณ์แบบธรรมชาติก่อนที่จะเผชิญหน้ากับสามี ถูกจัดให้เป็นฉากที่ทรงพลังที่สร้างความตราตรึงใจมากที่สุดฉากหนึ่ง Viola Davis ให้ความเห็นว่า การที่ Annalise แต่งเสื้อผ้สหน้าผมจัดเต็มตลอดเวลานั้นทำให้ดูเหมือนตุ๊กตามากกว่าคนมีเลือดเนื้อจริงๆ จึงเปิดเผยให้เห็นในด้านที่เป็นคนธรรมดา

" ผู้หญิงอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันใส่วิกหลากหลายรูปแบบ เราลบเครื่องสำอางและถอดวิกออกตอนกลางคืน เราอาจเดินบนรองเท้าส้นสูงไม่เก่ง เราอาจจะไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบของใครๆไปซะหมด เราไม่ได้ใส่ชุดไซส์ 2 เราบางคนมีเสียงแหบห้าว แต่ยังไงคุณก็ต้องรับมือกับความเป็นเรา"


" เธอจำเป็นต้องถอดวิกออก เพราะต่อหน้าคนอื่น Annalise คือผู้หญิงมากเล่ห์ และเราจำต้องเห็นเธอปลดเกราะกำบังนี้ออกไป มันเป็นเกราะที่หนามากแและเมื่อวิกถูกถอดออก คุณจะได้เห็นความเจ็บปวดทั้งหมดที่ถูกเก็บไว้"




ศิลปินสาวผิวดำในวงการ  Hip Hop R&B หลายคนขึ้นชื่อในเรื่องการออกจากกรอบโดยไม่ต้องรู้สึกติดค้างหรือวิกตกกังวลต่อค่านิยมคนหมู่มากที่ตามจับผิด  วิกสีสันสดใสจึงเป็นที่นิยมในกลุ่มสาวผิวดำไม่น้อยหน้าไปจากสีธรรมดา



.ในช่วงแรกๆที่เริ่มสร้างความโด่งดัง  Kylie Jenner เคยให้สัมภาษณ์ว่า  " พอชั้นเริ่มเทรนด์ใส่วิก  ใครๆก็หันมาใส่วิกตามไปด้วย"    reaction ของชาวเน็ทอาจจะไม่ถึงขนาดทัวร์ลงรุนแรง  แต่ก็ล้อกันเฮฮาน่าดู  
บางคนไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำว่า  Kylie ที่ยังเป็นน้องเล็กของบ้าน KarJenner จะ claim ว่าตัวเองสร้างเทรนด์วิกขึ้นมาทั้งๆที่อยู่ในวัยทีนเท่านั้น   เมื่อกระแสโจมตีเริ่มหนักขึ้น เจ้าตัวต้องออกมาชี้แจงว่า magazine ที่ขอสัมภาษณ์พลิกแพลงคำพูดของเธอออกไปแบบนั้นเอง  

พกจีบันไว้ใกล้ตัว

อ่านเรื่องที่ชอบ คุยกับเพื่อนต่อได้ในแอป

Download on the App StoreGet it on Google Play
รู้จัก Jeban.com App

Discussion (11)

ด้วยความที่เราก็เติบโตมากับวัฒนธรรมญี่ปุ่น เวลาเห็นการต่อเล็บยาว เพ้นท์อลัง เรานึกถึงญี่ปุ่นก่อนเลย แล้วเราไม่คิดว่าเขาไปลอกหรือฉกฉวยคนผิวดำมาด้วย เคลมเกินไปนะบางที
การแอบอ้างว่าเป็นผู้นำเทรนด์แฟชั่น ทั้งที่จริงๆ แล้วลอกเลียนเขามา ในขณะที่ยุคสมัยนึงเหล่าคนผิวดำโดนดูถูกเพราะมีวัฒนธรรมแฟชั่นเหล่านี้ เราก็ว่ามันเข้าใจได้  คือถ้าบอกกันตรงๆ ว่าได้แรงบันดาลใจมาจากกลุ่มวัฒนธรรมย่อยของคนผิวดำ ก็อาจได้รับการต่อต้านน้อยกว่านี้ (อาการต่อต้านบางเรื่องมันก็ดู extreme ไปหน่อย อย่างเรื่องต่างหูห่วงใหญ่ นี่มีที่มาจากหลากหลายที่จริงๆ อย่างคุณแคนดี้ว่า ชาวเขาภาคเหนือไทยเองก็มีแฟชั่นนี้) ทั้งที่จริงๆ ปัจจุบันมันเป็นการเปลี่ยนมุมมอง จากดูถูก มาเป็นชื่นชมวัฒนธรรมแฟชั่นมากกว่าแล้ว ถ้าแยกประเด็น Racism ออกไป เป็นเรื่องศิลปะ วัฒนธรรม แฟชั่น ที่มาชื่นชมของกันและกัน  ตราบใดที่ไม่เป็นการจาบจ้วงเรื่องศาสนาหรือจิตวิญญาณ (เช่นเอาหมวกขนนกอินเดียแดงมาใส่เล่น  หรือเอาเศียรพระพุทธรูปมาประดับบ้าน) เราว่ามันก็น่าจะอยู่ร่วมกันได้นะคะ