5 พฤติกรรมแบบเดจาวูในซีรีส์เกาหลี



เป่า - พัด ตอนเหวี่ยง



คุณเคยสงสัยบ้างรึเปล่าว่า นางเอกซีรีส์เกาหลีมักจะไว้ผมม้า

เมื่อเรามาย้อนคิดดู ก็เชื่อว่า ผมม้ามีความจำเป็นอย่างยิ่งในการเป็นส่วนหนึ่งของ acting ที่พวกเราคุ้นตา

การเป่าผมม้าปลิวตอนที่ไม่สบอารมณ์นั่นเอง
ท่าทีการยัวะจนผมม้าปลิวนั้นทำให้เราเกิดคำถามมานานตั้งแต่ยุคบุกเบิกของซีรีวส์เกาหลี ในชีวิตจริงของสาวเกาหลีนั้นเป่าผมม้ากันลอยพรึ่บเพื่อแสดงความฉุนเฉียวกันหรือไม่ ?     หรือมันเป็นหนึ่งใน acting แนวเล่นใหญ่เพื่อให้เข้าถึงขึ้นไปจากการตะโกนโหวกเวกทะเลาะกับคู่กรณี     ถ้าให้เราเราเดาแล้วล่ะก็   การเป่าผมม้านั้นจะเพิ่มความน่าเอ็นดูให้กับบทนางเอกที่ดูปากกล้าไม่ยอมใครรึเปล่านะ   คล้ายๆกับการใช้นิ้วถูใต้จมูกของสาวแก่นแก้วที่พวกเราเคยเห็นกันมาก่อนแล้ว  


หรือมันจะเกี่ยวข้องกับแนวคิดที่ว่า  โกรธแล้วอุณหภูมิร่างกายจะสูงปรี๊ดขึ้น ?   เวลามีฉากทะเลาะเบาะแว้งกันเมื่อไร    ตัวละครก็จะเอามือมาโบกตรงหน้าราวกับว่าจะช่วยให้ะย็นลง ?    ในจุดนี้เจ้ไม่เข้าใจมากๆ     ด่ากันฉอดๆแล้วก็เอามือพัด   เรื่องไหนเรื่องนั้น    เมืองร้อนอย่างบ้านเรา ถึงจะแทบตีกันหัวร้างข้างแตกก็ไม่เคยเห็นคนเอามือยกมาพัดสักที 




ใส่รองเท้าให้



การใส่รองเท้าให้  มันเป็นอะไรที่โดนใจนักเขียนบทชาวเกาหลีจริงๆ    มันจะมีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ตัวเอกต้องถอดรองเท้า  แล้วคุณพระเอกก็จะจับเท้าของเธออย่างนิ่มนวลด้วยมือเปล่า   ค่อยๆบรรจงใส่ในขณะที่เพลงประกอบหวานแหววดังคลอตาม   จะลังเลว่าจะรักดีหรือไม่รักดี อาจจะขึ้นอยู่กับฉากนี่    ใส่รองเท้าให้แล้วใจเต้นตูมตามไม่แพ้จูบเลยนะนั่น
แม้แต่ผู้ชายใส่ให้ผู้ชาย ก็ยังชวนฟิน (ล่ะมั้ง ??)



เอาเป็นว่า ถ้าซีรีส์รักหวานแหววเรื่องไหนไม่มีฉากใส่รองเท้าแล้ว อาจจะรู้สึกว่ามีอะไรหายไปก็เป็นได้  บางเรื่องมีฉากใส่รองเท้าซ้ำสองหน   มันคงเป็นภาพที่ดูอบอุ่นนุ่มนวล


ในชีวิตจริง  หากแฟนหนุ่มแสนดีเห็นคุณกำลังผูกเชือกรองเท้าอยู่  เขาจะรีบคุกเข่ารีบช่วยคุณผูกเหมือนภาพโพรโมทของ Descendants of the Sun รึเปล่านะ?



เมาแก้มชมพู และเปิดเผยความในใจออกมาหมดเปลือก


pattern มันเป็นอย่างนี้ค่ะ   ไม่ว่าคุณจะมีมาดเข้มขนาดไหน ปากหนักมากเพียงใด  แต่ถ้าซัดโซจูเข้าไป  จากปากก็จะกลายเป็นโทรโข่ง  คิดอะไรในใจ แอบรักใครก็บอกให้หมดเลยจ้า     ที่สำคัญ  ก็มักจะสารภาพแบบไม่ได้ตั้งใจกับคนที่แอบรักอีกต่างหาก


อาการเมาของพระเอกนางเอกเกาหลีมักมีแบบหลากหลาย  มีทั้งรั่ว ทั้งโวยวาย   แต่ภาพรวมจะคล้ายๆกันคือเมาแล้วน่าเอ็นดู  พูดจาอ้อแอ้ เดินเซโผเข้าหาอกคนที่ปิ๊งอยู่   ทั้้งๆเมื่ออาจจะพูดจาประชดประชันทำร้ายจิตใจกันอยู่หยกๆ   แต่กินเหล้า  ความอ้อนก็จะตามมา  นอกจากฉากใส่รองเท้าให้  ฉากเมาก็เป็นอีกหนึ่งจุดเปลี่ยนที่ทำให้อีกฝ่ายหวั่นไหวจนตกลงคบกันหลังสร่างเมา


Goblin คิมชิน คือหนึ่งใน character ที่น่ารักน่าหลงสุดๆ    เขาเคยแกล้งวางท่าเย็นชาใส่นางเอก  แต่หลังจากจัดเบียร์ไปสองกระป๋องเท่า   วิญญาณป๋าก็เข้าสิง  ลั่นจะเหมาแปรงสีฟันทั้งชั้นวางให้สาวใส    ลืมท่าเดินเท่ๆมาเป็นเป๋ไปมา แล้วก็ทำหน้าอ้อนใส่


ทีเด็ดคือ  เมื่อตื่นมาอีกวัน  พวกเค้าจะไม่ได้เสียความทรงจำไป  พอนึกได้ว่าเมาจนจนพูดความลับอะไรออกไปบ้างก็เสียเซลฟ์สุดๆ   หมดคราบความสุขุมที่ทำคะแนนไว้ตอนแรกๆไปเลย


มีคนเล่าให้ฟังว่า ภาพแห่งความเมามายของค่ำคืนในเกาหลีใต้นั้น raw กว่าที่เห็นในจอหลายเท่า อาจจะไม่ได้เห็นผู้ชายเมาพูดเสียงแบ๊วๆ เบิกตาทำหน้าไร้เดียงสาเหมือนกับย้อนไปวัยประถมกันมากเท่ากับคนที่เมาแล้วซ่าใช้ความรุนแรง (เจ้าหน้าที่ตำรวจในโซลยอมรับว่าทั้งหนักใจและเหนื่อยล้าที่ต้องรับมือกับขี้เมาในแต่ละค่ำคืน) แต่ต้องยอมรับว่า เป็นการตลาดที่นำเอาวัฒนธรรมการดื่มมานำเสนอได้ work มากจริงๆ หลายคนอาจจะไม่ชอบเครื่องดื่มมึนเมา แต่ก็อดเอ็นดูความรั่วน่ารักของนักแสดงซีรีส์ไม่ได้ ตอนนี้ที่บ้านเราหาซื้อโซจูได้ง่ายดายและได้รับความนิยมแม้ว่าจะมีราคาสูงกว่าเหล้าในประเทศก็ตาม



จะ complete ไม่ได้เลย หากไม่มี  ramyeon

 นอกจากจะส่งออกวัฒนธรรมการดื่มจนประสบความสำเร็จแล้ว   ที่ mass สุดๆ คือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป   จนต้องถามว่า  มีซีรีส์เรื่องไหนที่ไม่กินรามยอนมั่ง ?


หากจะให้ผู้เขียนให้จัดอันดับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจะได้ตามนี้ค่ะ

1 ไวไวรสต้มยำสูตรดั้งเดิม และมาม่าหมูสับห่อเหลือง ชอบความ classicและการพลิกแพลงนำมาทำเป็นเมนูอื่นได้สารพัด ถ้าเป็นเส้นไวไว แกะใส่ตอนกินจิ้มจุ่มร้านโปรดจะกินได้สามห่อขึ้น และต้องลวกแบบให้เส้นยังแข็งนิดๆ


2 นิสชินจากญี่ปุ่นหลากหลายรส เช่น ราเมนคัพซอสถั่วเหลือง ราเมนชาชูซอสถั่วเหลือง ได้กินตอนที่เพื่อนไปญี่ปุ่นแล้วประทับใจ แต่หาซื้อยาก (บวกแพง) เลยเอาไว้อันดับสอง


3 บะหมี่โกเรงของอินโด ชอบทุกรสที่วางขายในบ้านเรา เครื่องปรุงจะเยอะไปไหน แต่คลุกๆ ใส่ผักใส่เนื้อแล้วอ้ำหายๆ


ส่วนรามยอนเกาหลี ไปกินทั้งร้านหม้อไฟ ไล่ไปตามชั้นวางร้านสะดวกซื้อไปจนถึงของฝากจากเพื่อนที่ยืนยันว่าเป็นยี่ห้ออร่อยจากฉากในซีรีส์  ก็ต้องขอบอกตรงๆว่า ยังไม่ถูกจริตเท่ากับบะหมี่ไทย ญี่ปุ่น อินโด เพื่อนลงทุนสั่งจาปาเกตตี้ทำจาปากูรีให้กิน ก็กินหมดแต่เนื้อ เราชอบความเหนียวนุ่มของเส้นรามยอน แต่ติดใจรสชาติราเมนญี่ปุ่นมากกว่า กินได้ไม่เคยเบื่อ

แต่เชื่อมั้ยว่า  ถึงจะเฉยๆกับรามยอน    แต่พอได้ดูฉากดูดเส้นซู้ดๆในซีรีส์เมื่อไรก็ต้องหิวตาม   หลายครั้งต้องไปต้มมาม่ากินตาม  ไม่ได้คลั่งอะไรมาก  แค่ซื้อหม้อสีทองมาต้มตาม  มันดูน่ากินกว่าใส่ถ้วยตามปกติไง    ใช้หม้อรามยอน แต่ข้างในเป็นมาม่าหมูสับใส่ไข่กับคะน้าประมาณนั้น!


คุณผู้อ่านคะ เกาหลีเค้าไม่ได้ใช้เวลาแป๊บเดียวในการปลูกฝังความคิดว่า "รามยอนเกาหลีอร่อยสุดๆ" จนขายดิบขายดี เราเคยอ่านบทความพบว่า รามยอนเกาหลีที่ราคาแสนแพงในบ้านเรานั้นมีการเติบโตถึง 600% เล่นเอาแบรนด์ยักษ์ใหญ่อย่างมาม่าและไวไวต้องปรับตัวเพื่อสู้กับความนิยมในรามยอนให้ได้

ผู้สร้างซีรีส์ไม่ได้แค่เสนอภาพว่ารามยอนดูเหนียวนุ่มน่ากินเท่านั้น แต่ยังได้สอดแทรกความน่าดึงดูดใจของบะหมีกึ่งสำเร็จรูปที่ดูธรรมดาๆ ด้วยบทละคร ทำเอาแฟนๆน้ำลายไหลจนต้องไปหาซื้อมาต้มทำเองบ้าง เพื่อนสนิทของผู้เขียนประกาศเลยว่า บางรสกินแล้วรู้สึกเลี่ยนจนไม่สามารถกินได้หมด ( รามยอนเกาหลีได้ปริมาณเยอะและแคลอรี่สูงลิ่ว) แต่ลงท้ายเธอก็ไม่เสียดายตังนะ เพราะรู้สึกได้ใกล้ชิดกับดาราเกาหลีที่ปลาบปลื้ม!





จำบทพวกนี้ได้ไหม



- นางเอกปลื้มท่าทางการกินรามยอนของพระเอกมากจนต้องถ่ายรูปเก็บไว้ และออกปากว่ากินรมยอมดู sexy จัง (My Love From The Stars)

- พระเอกรวยล้นฟ้า ไม่เคยกินรามยอน แต่พอได้ลองถึงกับเสพติด (Boys Over Flowers)

- พระเอกผู้เคร่งขรึม แต่พอเห็นนางเอกคุณหนูกินรามยอนแล้วหลงนัหกมาก ถึงกับกระโดดโลดเต้นไปมาเพราะเห็นสาวสวยซู้ดเส้นดังซ้วบ (K2)

- รามยอนแสนอร่อยของเกาหลีใต้ที่ทำให้ทหารเกาหลีเหนือต้องประทับใจ รวมไปถึงคู่พระรองนางรองที่ถกกันเรื่องรามยอนแบบมุ้งมิ้ง ( Crash Landing On You)

เรื่องแล้วเรื่องเล่า แทบจะขาดฉากกุ๊กกิ๊กผ่านรามยอนไม่ได้เลย    เหมือนที่จั่วหัวไว้ค่ะว่า ถ้าไม่ดูดเส้นรามยอน  ความเป็น romantic comedy ของ K Drama ก็จะไม่ complete    เหมือนพล็อทสำคัญหายไปทั้งยวง!    

เรามองว่า  นี่คือการป้อนข้อมูลแบบค่อยเป็นค่อยไปว่า  บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของบ้านเค้ามันอร่อยมากจริงๆ  และไม่ใช่อร่อยอย่างเดียว  เวลากินแล้วแฟนรักแฟนหลงอีกต่างหาก!


ง่วงหลับแล้วซบไหล่กันเสมอ



ลืมภาพการสัปหงกหัวสั่นหัวคลอนไปเลยค่ะ   ถ้าคุณอยู่ในซีรีส์เกาหลี  หัวของคุณจะ land ลงไปอยู่บนไหล่ของอีกคนราวกับคำนวณทิศทางไว้อย่างแม่นยำ


มีนางเอกเรื่องไหนหลับแล้วหน้าหงายน้ำลายไหลบ้าง ?  มีแต่แนบนิ่มนวลลงไหลผู้ชายที่แอบปิ๊งทั้งนั้น
ถามว่ามันชวนฟินมั้ย ?  ก็ใช่แหละ  แต่ถ้าคุณเห็นฉากนี้เป็นครั้งที่ประมาณสองร้อย    คุณก็แทบจะอยากยื่นหมอนรองคอให้


เดทกันที่ Subway



นั่นสิ   ...  ทำไมนะ ?


ให้เดาแบบไม่ได้ใช้ตรรกะอะไรนะคะ   การกินแซนด์วิชมันดูน่ารักรึเปล่า ??


หรือมันเป็นการตลาดของ Subway ในเกาหลี?


เราไม่ค่อยแน่ใจเรื่องความนิยมใน Subway ที่บ้านเรา   ถ้าจากประสบการณ์ตัวเอง  พอหิวแล้วจะไม่ค่อยนึกถึงพวก wrap หรือแซนด์วิช  แต่จะเข้าตอนที่ไปเที่ยวกลางคืนดึกๆแล้วเลือกเป็นมื้อปิดท้าย (  เพราะร้านเปิดทั้งคืน)  แต่ถ้าเปิดซีรีส์เกาหบีแล้ว  อาจจะไม่ได้เจอบ่อยเท่ากับรามยอน  แต่มีโอกาสอย่างยิ่งที่จะได้เห็นพระเอกนางเอกเตี้ยวแซนด์วิช Subway กันตุ้ยๆ


เราโอเคกับฉากดูดรามยอนกับกินSubway    เพราะยังไงก็ยังทำใจไม่ได้กับภาพของการกินข้าวคำโตแล้วพูดไปด้วยจนเม็ดข้าวและเศษอาหารกระเด็นออกจากปากที่เห็นบ่อยมากเช่นเดียวกัน       ฉากกินแซนด์วิชดูเรียบร้อยกว่าเยอะค่ะ



เล่นมี tie in กันทุกเรื่องแบบนี้ เดาสิคะว่า Subway เกาหลีจะขายดีรึเปล่า



เมื่อลองดูภาพจำนวนลูกค้าในชีวิตจริงแล้ว  บอกเลยว่าธุรกิจนี้ดูไปได้สวยสุดๆ

พกจีบันไว้ใกล้ตัว

อ่านเรื่องที่ชอบ คุยกับเพื่อนต่อได้ในแอป

Download on the App StoreGet it on Google Play
รู้จัก Jeban.com App

Discussion (13)

ฉากไปร้านปิ้งย่าง ไปร้านเตนท์ริมทางด้วยค่ะ มันจะต้องมีอะไรในนั้นสักอย่าง เช่นไปดวลเหล้ากัน ไปเมาแล้วสารภาพความในใจกันตรงนั้น (กอบลิน) มันทำให้เราอยากไปไอ้ร้านเตนท์นี่มากเลย
เวลานางเอกร้องไห้จะต้องทุบอกด้วยความคับข้องใจ มีฉากหวานทีนึง ไม่ว่าจะเป็นกระชากมากอด กอดจากด้านหลัง หรือจูบ  จะมีการซูมเข้าซูมออกวนลูปหลายนาที ส่วนใหญ่ฉากพวกนี้จะเอาไว้ท้ายตอนนั้นๆ เท่านั้นยังไม่พอ เมื่อเริ่มตอนใหม่จะเอาเจ้าฉากหวานซูมเข้าออกนี้มาฉายเริ่มตอนให้ดูอีกรอบ555
อ่านแล้วมีความอมยิ้ม ดูซีรีย์ดึก เห็นฉากรามยอน มาม่าเท่านั้นค่ะ ... บ้านนี้ซื้อตุนจริงจัง 555
เคยอ่านบทความเมื่อนานมาแล้วว่า รัฐบาลเกาหลีเค้าส่งเสริมและให้ทุนในการทำซีรีส์ด้วยค่ะ แต่ละเรื่องก็จะต้องมีการสอดแทรกวัฒนธรรม เช่น การกินรามยอน หรือการกินซุปสาหร่ายในวันเกิด พอเราดูเราก็ซึมซับวัฒนธรรมเค้าไปด้วยในตัวค่ะ นอกจากนี้ทำให้ประเทศเป็นที่รู้จัก แถมกระตุ้นการท่องเที่ยวได้ดีมากกกกก
เค้าฉลาด แต่ละเรื่องจะมีการพูดถึงอาหาร ถ้าไม่ได้กล่าวถึงฉากสังคมชั้นสูงที่ไปกินตามรร.ก็จะกินร้านสตรีทฟูดซึ่งอาหารพื้นบ้านเขาเป็นหลัก ส่วนsubwayน่าจะเป็นสปอนเซอร์เสียมากกว่าพิซซ่าก็จะเป็นยี่ห้อของเขา แล้วก็มักจะไปตามสถานที่ท่องเที่ยวแม้จะมีไม่กี่จังหวัดการเน้นย้ำก็ทำให้คนอยากไป ผิดกับเมืองไทยสถานที่ท่องเที่ยวเยอะแยะอาหารก็หลากหลายแต่ไม่ค่อยถูกพูดถึงสอดแทรกไปในละครแบบเขา ฯลฯ