ความรักที่เกือบจะสมบูรณ์

สวัสดดีค่ะเราชื่อป๊อบ...เรื่องเกิดจากตอนนั้นเราอายุ16ปี..เราตัดสินใจออกจากโรงเรียนตอนม.4เราไปทำงานที่จ.ปทุม..เรามาอยู่กับพี่ชายและพี่สะใภ้..พี่ขายเราฝากงานให้เพราะอายุเรายังไม่ถึง..พอเราเข้าทำงานเราได้รู้จักคนมากมาย..เพราะเราเป็นคนเฟรนลี่..และเราก็ไม่ได้สนใจใครเป็นพิเศษ..แต่เราก็คุยๆกับผู้ชายในนั้นอยู่3-4คน..แต่ก็คุยแค่แก้เหงา..แต่มีอยู่คนนึงเขาก็เข้ามาคุยกับเราทุกวันแต่เราก็ไม่ได้ติดอะไรกับพี่เขาหรอก..จนกระทั่งวันนึงพี่เขาโดนย้ายแผนกไปอีกแผนกนึง...พี่เขาก็ได้มาขอเบอร์เรา..เราก็ให้เบอร์เราไปนะ..แต่ก็ไม่คิดอะไรเพราะพี่เขามีแฟนอยู่แล้ว..เราให้เบอร์พี่เขาไปเขาก็ยังไม่โทร..จนผ่านไปประมาณ1อาทิตย์พี่เขาโทรมา..เราก็ยังไม่คิดอะไรนะตอนนั้น..จนพี่เขาโทรมาทุกวัน..เราก็เริ่มหวั่นไหวนะ..แต่ก็ไม่ได้คิดจะคบหรอกคิดแค่ว่าคุยเล่นๆ..แต่พอคุยกันได้สัก4-5เดือน...เรายอมเลิกคุยกับผู้ชายทุกคน..เพื่อคุยกับพี่เขาแค่คนเดียว..ความสัมพันธ์ของเราเริ่มลึกซึ่งเลยคำว่าคนคุย..เรามีอะไรกันเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเรา...เราแอบคบกันโดยที่ไม่มีใครรู้แม้กระทั่งพี่ชายพี่สะใภ้เรา...เชื่อไหมว่าเด็กอายุ16-17จะกลายมาเป็นเมียน้อย..จนเราสักพักเราเริ่มคิดมาก..เริ่มมีอาการหึงหวงทุกครั้งที่เขาอยู่กับแฟนเขา..จนเราตัดสินใจเดินออกมาทั้งๆที่รักมาก...เราหนีพี่เขากับมาอยู่ที่บ้านเราจะ.พิษณุโลก..เาาหนีพี่เขามาได้ประมาณ1เดือน...พี่เขาติดต่อกลับมาหาเราอีกครั้ง...พี่เขาบอกว่าเขาอยู่ในพิษณุโลกแล้ว..พี่เขาหนีแฟนเขามาหาเรา...เขามาแต่ตัวไม่มีเงินติดตัวมาสักบาท..ไม่มีแม้กระทั่งโทรศัพท์ติดตัวมา..ติดต่อเราทางตู้โทรศัพท์หยอดเหรียญ..พี่เขามาถึงบ้านเราโดยที่พ่อแม่พี่น้องเราไม่มีใครยอมรับสักคน..แต่เขาก็พยายามที่จะทำตัวให้ทุกคนในครอบครัวเรายอมรับ..จนสุดท้ายเราได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน..แต่มันการใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนะ..เราโดนกดดันจากผู้ใหญ่ฝ่ายเรา..เราทั้งต้องหาเงินแต่งงาน..จนกระทั้งถึงกำหนดเวลาที่ผู้ใหญ่ให้มา..เรายังหาเงินแต่งไม่ได้..เราจึงหมั่นกันไว้ก่อน..ทางผู้ใหญ่ก็ok..เราหมั่นกันได้ครึ่งปีเราก็แต่งงานกัน...แต่งงานแล้วทุกคนคิดว่าคงแฮปปี้แต่ไม่ใช่...เพราะเราเองเป็นคนที่ออกนอกลู่นอกทางเอง..เรามีผู้ชายอีกคน..เรารู้จักกันผู้ชายอีกคนผ่านแอปหาคู่..เราคุยกับผู้ชายอีกคนได้ประมาณ3เดือน..เราเริ่มห่างเหินกับแฟนเรา..เราเริ่มหงุดหวิดทุกครั้งที่แฟนเราโทรมา..เราคุยกับผู้ชายอีกคนตาสาย ทั้งวันทั้งคืน..จนกระทั่งแฟนเราจับได้ว่าเราคุยกับคนคนนี้..แฟนเราเขาโทรไปขอเราคืนจากผู้ชายคนนั้น..แล้วผู้ชายคนนั้นก็ได้หายจากชีวิตเราไป...แล้วเราก็กลับมาใช้ชีวิตปับแฟนเราตามปกติ..แต่เราก็ไม่อาจรู้ได้ว่าวันข้างหน้าชีวิตเรา2คนจะเดินไปถึงทางตันวันไหน..
#จงรักกันเมื่อตอนที่ยังไม่มีใครจากใครไป
#อย่ารู้สึกรักกันตอนที่จากกันไป
ขอบคุณทีี่เข้ามาอ่่านค่ะ
By:ศิริพร นั้องป๊อบ