เจอกับความอกหัก -_-"

ดิฉันโดนเเฟนที่เป็นทอมที่คบกันมา 3 ปี บอกเลิกเมื่อเร็วๆนี้ เขาอายุ 41 เป็นผู้ใหญ่ แก่กว่าดิฉัน 13 ปี .. เขาคบซ้อนกับผู้ญ.คนนึงซึ่งมีลูกแล้ว หุ่นดี (ฉันอวบระยะสุดท้าย) มาตั้งแต่ต้นปี โดยที่ฉันไม่รู้เลย แต่ผู้ญ.รู้มาตลอดว่าเราเป็นแฟนกับพี่เขาอยู่ เขาเเอบคบกันมาตลอด.. สุดท้ายเขาเลือกผู้ญ.คนนั้น เขายอมรับผู้ญ.คนนั้นที่มีพันธะได้ (ลูกของคนนั้นเป็นนักเรียนประจำชั้น พี่เขาเป็นครูค่ะ แล้วผู้ญ.ก็เคยคบทอมมาก่อนที่จะแต่งงาน แต่สามีไปมีคนอื่น) แล้วเลือกที่จะทิ้งฉันในท้ายที่สุด (เราเคยยื้อกันไปยื้อกันมาอยู่ประมาณ2เดือน) พี่เขาขาดผู้ญ.คนนั้นไม่ได้??? โดยให้เหตุผลว่าเรากับเขาไปกันไม่ได้อีก นิสัยไปกันไม่ได้ เขามองอนาคตข้างหน้าว่ากับเรามันเป็นไปได้ยาก เขารักผู้ญ.คนนั้น เขายอมรับผู้ญ.ที่มีลูกเป็นลูกศิษย์เขาได้ เขาจะรอให้ผู้ญ.ไปอยู่ด้วยกันงั้นหรอ
ทั้งๆที่เขาก็รู้ว่าเรายังตัดใจไม่ได้ เรารักเขามาก ผูกพันธ์มาก .. แต่เขาเลือกตัดเราไปจากชีวิตโดยใช้วิธีต่างๆนานา เช่น ขอห่าง พูดไม่ค่อยดีกับเรา กลับไปง้อผู้ญ.คนนั้นให้คบกับพี่เขาต่อ คงเพราะเพื่อเเสดงความจริงใจต่อผู้ญ.ด้วย จึงเลิกกับเราซะ ..ช่วงเเรกฉันเอาแต่โทษตัวเอง ว่าที่ผ่านมาเราไม่ดี เอาแต่ใจ เป็นเด็ก ไม่ใส่ใจกับพี่เขาใช่ไหม ผู้ญ.ใส่ใจกับพี่เขามาตั้งแต่ต้นมาตลอด และมากกว่าเรา
...หลังจากฉันพยายามยื้อเขาไว้หลายครั้ง ตอนนี้ฉันพยายามทำใจแล้ว ..ฉันไม่เคยอกหัก เจ็บใจ แบบนี้มาก่อนเลยในชีวิตนี้ นี่เป็นครั้งแรกจริงๆๆที่ฉันเจอกับเรื่องราวความผิดหวังที่ร้ายแรง อ่านหนังสือธรรมมะ พยายามอยู่กับครอบครัว เพื่อน ก็ยังทำใจไม่ได้เต็มที่เลยค่ะ เฮ่อ