บอกเล่าการรักษาสิวจากประสบการณ์จริง ตั้งแต่ต้นจนจบ

        สวัสดีครับ ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมชื่อตั้ม ปัจจุบันเรียนจบแล้ว และทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งมาได้1ปี ก็ลาออก วันนี้ว่างๆเลยอยากมาแชร์ประสบการณ์ที่ผมไปรักษามาในวิธีต่างๆมากมาย ตั้งแต่ช่วงมัธยมปลายจนถึงปัจจุบันรักษาสิวหายแล้ว จุดประสงค์ที่ผมมาแชร์วันนี้ เพื่อให้ผู้ที่มีปัญหาสิวได้มีโอกาสรักษาสิวให้หายกับเขาบ้าง โดยไม่ต้องพึ่งหมอ พึ่งยา ไม่ต้องกังวลว่าวันนี้สิวจะขึ้นกี่เม็ด ไม่ต้องกลัวที่จะออกนอกบ้าน ไม่ต้องอิจฉาคนที่หน้าใสไร้สิว และโทษดินโทษฟ้าทำไมเราถึงต้องเป็นสิว ทำไมเราไม่หน้าใสอย่างคนอื่นเขาบ้าง วันนี้ผมจะมาบอกมาสอนเคล็ดการรักษาสิวให้มันหายขาดไปเลยครับ เอาเป็นว่าผมอยากให้ทุกคนใจเย็นๆ ผมจะเริ่มเล่าตั้งแต่ต้นจนจบักษาสิวได้จริง ถ้าพร้อมแล้วเราไปเล่ากันเลยครับ
        ช่วงเด็กๆผมเป็นคนที่แทบจะไม่มีสิวเลย จนขึ้นม.1ผมก็เริ่มมีสิวประปราย ผมก็ไม่สนใจอะไรมาก คิดว่าเดี๋ยวสิวก็หายเอง แต่เปล่าเลยผมเป็นสิวแบบเม็ดสองเม็ดสามเม็ดตลอด ไม่เคยหายขาด แต่ตอนนั้นผมเห็นเพื่อนเป็นมากมายก็คิดว่าเราโชคดีแล้วที่ไม่เป็นเยอะ ก็ไม่อะไรกับสิว แค่ดูแลหน้าขึ้นมาหน่อย ก็เริ่มใช้โฟมล้างหน้า ใช้ของสมูทอี ก็ดีว่าดีเลย ลืมบอกไปกับผมเป็นคนหน้าไม่มันไม่แห้งนะครับ ผิวค่อนข้างดี ผมก็ใช้เจ้าสมูทอีมาเรื่อยๆ สิวมันก็มาเรื่อยเหมือนกัน จนเข้าม.5ช่วงนั้นผิวก็ดีขึ้น จนคิดว่าเราน่าจะมีโอกาสหายจากสิวแล้ว และแล้วพอปิดเทอมม.ห้าทางโรงเรียนก็จัดให้ไปเรียนซัมเมอร์ที่จีนไปอยู่ที่จีนหนึ่งเดือนเต็ม ช่วงที่อยู่จีนนั้นไม่รู้ทำอีท่าไหนสิวบุกมามากมาย แต่เป็นจุดเริ่มต้นแห่งหายนะของผมก็ว่าได้ ถ้าอยากรู้เรื่องผมมากกว่านี้อ่านตอนต่อไดเลยครับ
        หลังจากกลับมาจากจีน ผมก็รู้ละว่าต้องทำอะไรซักอย่างกับสิวบนใบหน้า พอขึ้นม.6 ผมก็เริ่มไปหาหมอคลินิคผิวหนังที่อยู่ไม่ใกล้จากโรงเรียน หลังเลิกเรียนผมก็ไปหาหมอ รอซักพักก็ได้เข้าไปหาหมอ ผมก็เริ่มบอกหมอ ผมเป็นสิว จะทำไงให้หายได้มั้งครับ หมอก็ดู แล้วบอกผมว่า คุณเป็นคนผิวมัน ตอนนั้นผมก็ไม่รู้เรื่องก็เอออ่อตามหมอ (จริงๆตอนนั้นที่หน้าผมมัน เพราะวันนั้นมีวิชาพละ ก็เลยหน้ามัน) หมอก็แนะนำให้กินยาควบคุมต่อมไขมัน ชื่ออะไรไม่รู้เป็นภาษาอังกฤษก็ไม่ได้สนใจ ลักษณะมันเป็นเม็ดกลมๆรีๆ สีแดงออกเลือดหมู เม็ดใหญ่มาก หมอก็บรรยายสรรพคุณว่าทำให้ต่อมไขมันไม่ทำงาน ไขมันไม่ขึ้น สิวก็ไม่ขึ้น แต่เราต้องหลบแดด เพราะยามีผลทำให้เมื่อโดนแดด ผิวจะไหม้ง่าย (แต่หมอไม่ได้บอกว่ากินแล้วจะทำให้ตาเราแพ้ตลอดชีวิต มาค้นพบเองภายหลัง หลังผ่านมาแล้วสองสามปี เพราะทุกครั้งที่มีแสงจ้าจะปวดตาทันที แต่ต้องปิดตา)  และหมอก็แนะนำให้กิน3-6เดือนเว้น3-6เดือน เพราะยาแรงไม่ดีต่อไต และต้องไปตรวจสุขภาพไตทุกสามถึงหกเดือน ผมกินอยู่หนึ่งเดือน สิวก็ยุบบ้าง แต่ไม่หมด แล้วผิวหน้าจะแห้งหน่อย ช่วงนั้นผมต้องพยายามหลบแดดอยู่ตลอด แม้ช่วงเรียนรด.ก็ต้องหลบให้ได้มากที่สุด จนสุดท้ายผมก็คิดได้กินต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ถ้ามันยังขึ้นอยู่อย่างนี้ ผมก็เริ่มหาหมอสิวอีกรอบ
        เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลามาต่อกันเลยครับ ผมบอกก่อน สมัยก่อน ตัวผมเป็นคนขี้อาย ขี้กลัว ไม่กล้าทำนั้นนี่ การหาหมอสิวก็ด้วย ผมก็ไม่รู้จะเริ่มจากที่ไหน ก็คลำๆมั่วเอง แล้วคิดเองว่าคลินิกนี้หน้าจะรักษาสิวเราได้เลย ก็เดินเข้าไปเลย ไม่มีปรึกษาใครหรือหาข้อมูลในเน็ตเลย (เพิ่งมารู้สึกกลูเกิลตอนมอสี่) ต่อครับ ก็เดินเข้าคลินิกไป คลินิลที่ว่าคือเพนครับ ก็คุยกับหมอ หมอดูหน้า หมอก็บอกว่าคุณเป็นคนผิวแห้ง ต้องใช้ผลิตภัณฑ์สำหรับคนผิวแห้ง ผมก็ไม่รู้ก็เอออ่อไปอีก (ถ้าจำได้ตอนที่แล้วหมอคนแรกบอกว่าผมผิวมันต้องกินยาควบคุมต่อมไขมัน ปัจจุบันนี้ผมมาคิดดูทั้งสองหมอมั่วโคตรสาดดๆเลย) ผมก็ขายของแพนไปเป็นรางวัล1ชุด มีเจลล้างหน้า โทนเนอร์ ยาแต้มสิว และอีกมากมายจำไม่ได้ หมดเป็นพัน ด้วยหวังว่าจะหาย ใช้ไปสองอาทิตย์ก็ไม่เห็นผล ก็คิดว่าต้องหาวิธีรักษาสิวแบบอีกละ ตอนต่อไป ไปร้านทำหน้า คุณคิดว่าผมไปทำอะไรครับ ใบ้ให้ทำแล้วหน้าแดงกลับมาเต็มหน้าเลย อายมาก ฮาฮา
        หลังจากที่ผมใจแพนอยู่พักหนึ่ง สิวก็ยังขึ้นมา และดูจะมากขึ้นด้วย เลยคิดหาวิธีรักษาวิธีอื่นดู บังเอิญเดินผ่านไปเห็น ร้านเกี่ยวกับเสริมความงาม นวดหน้า กดสิว ก็ลองเข้าไปดู ผมก็ลงคอร์สไว้หนึ่งคอร์ส เป็นคอร์สะกดสิว+ไอออนโต+มาร์กหน้า 10ครั้ง ยังซื้อโทนเนอร์น้ำอ้อยมาอีกหนึ่งขวด ผมก็ไปทำหน้าอาทิตย์ละ2วัน และผมก็สังเกตว่ากดสิวแล้ว ทำไมยังมีสิวอีก (ผมเชื่อว่าหลายคนก็ประสบปัญหาเดียวกับผม) ผมก็เลยถามพนักงานกดสิวว่า สิวที่กดเป็นสิวเก่าของครั้งที่แล้วหรือสิวที่ขึ้นมาใหม่ พนักงานตอบไม่ได้ คุณรู้เหตุผลว่าทำไมผมถึงถามเขาแบบนี้ คุณรู้ไหมครับ เพราะถ้าเป็นสิวเก่าที่ยังเหลือ ก็แสดงว่าถ้ากดแล้วต่อไปก็จะไม่มีอีก แต่ถ้าไม่ แสดงว่าเป็นสิวที่เกิดขึ้นใหม่มาเรื่อยๆ ต่อให้เรากดทั้งชาติ เราก็ไม่หายจากสิว เพราะมันก็เหมือนวัฏจักรจะกลับมาเหมือนเดิม ผมคิดว่าเอาต้องหาต้นเหตุการณ์เกิดสิว ไม่ใช่กดสิว แล้วรอให้สิวขึ้น แล้วไปกดใหม่ งั้นชาตินี้เราคงไม่สามารถรักษามันให้หายขาด
        หลังจากผมจบมอหก ผมสอบโอเน็ตเสร็จแค่2-3วันผมก็บินตามอาจารย์สอนภาษาจีนของผม ไปเรียนต่อจีนเลย(อาจารย์เตรียมวีซ่า และตั๋วเครื่องบินให้หมด เอ๋อมาก) และแล้วช่วยเวลาปี1แห่งความหายนะก็เริ่มขึ้น ไปเรียนอยู่เทอมเดียว ต้องบอกสิวเห่อเต็มหน้าเลย (ช่วงนั้นกลับมาใช้สมูทอีที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย) ผมอายมากจนไม่กล้าไปเรียนเลย ไม่จำเป็นจะไม่ออกไปไหนเลย แบบอายมาก หน้ามีแต่สิวแดงๆอักเสบ(ผมผิวค่อนข้างขาว สิวขึ้นนิดเดียว จะแดงเต้งมาก) เทอมสอง สิวขึ้นหนักจนหน้าแดงทั้งหน้า จากเทอมหนึ่งแดเป็นจุดๆ(แต่มาก) และผมเป็นคนชอบบีบสิวด้วย หน้าจึงแดงทั้งหน้า จนเพื่อนต่างชาติยังทักว่าหน้าไปโดนอะไรมา ทำไมหน้าแดงจัง ผมไปไม่ถูกเลย อายมาก ไม่กล้าบอกเป็นสิว ถึงในใจจะรู้ดีว่าเขาน่าจะรู้ว้เราเป็นสิว ก็รีบเดินกลับของเลย ผมกลับห้องไปมองกระจกแล้วรู้สึกแย่มาก บอกกับตัวเองเราต้องรักษาให้หาย (มีแอบโทษฟ้าทำไมเราต้องเป็นสิวด้วย คนอื่นมากมายมาไม่เป็น ทำไมต้องเป็นเรา) ก็เลยเริ่มรักษาสิวจริงจังอีกครั้ง แต่ปัญหามีอยู่ที่ผมอยู่จีนจะไปหาคลินิกหมอสิวก็ไม่มีให้หา คิดอยู่นาน สุดท้ายก็คิดว่างั้นก็ต้องเริ่มจากรักษาเอง โดยดูจากเน็ต ค้นหาข้อมูล คือช่วงนั้นจะหมกหม่นมากกับคำว่า”สิว” ต้องหาในกลูเกิลทุกวัน อ่านแม่งทุกรีวิว ทุกคำแนะนำ หาว่าผลิตภัณฑ์ไหนดีหรือไม่ ตั้งแต่ โฟม ครีม มาร์ก ครีมกันแดด เทคนิคต่างๆ อ่านหมดต้องหน้าผมจะมาเล่าว่าผมรักษาสิวยังไง ผ่านอะไรมาบ้าง สนุกแน่ครับ
        ที่ผมเล่าเรื่องมาซะเยอะ แต่ไม่มีตรงไหนที่บอกถึงทำไมผมหายจากสิว เพราะผมอยากเล่าเรื่องเล่าข้อผิดพลาดและการรักษาไม่ตรงจุดให้ทุกคนได้รับรู้ ตั้งแต่การกินยาระงับต่อมไขมัน ซึ่งมันทำให้ผมตาแพ้แสงตลอดชีวิต ทุกครั้งที่ผมมองแสงไฟรถ แสงแดด แสงสว่างตามข้างทาง หรือ แสงจ้า ผมจะปวดตาและต้องพักสายตา หรือเพราะยาทำให้หน้าผมมัน เพราะต่อมไขมันทำงานไม่ปกติ และเป็นอีกสาเหตุหนึ่งของสิวในเวลาต่อไป ว่าจะหายผมต้องหาวิธีอยู่เป็นปี หลังจากนั้นผมก็รักษากับแพนต้องเสียตังมากมายและสิวก็ไม่หาย (เขาว่าเลี้ยงสิว) ต่อไปผมก็ไปกดสิว สิวก็ยังขึ้นใหม่ตลอด หน้าก็เป็นแผลแดง และยังหลอกขายของในร้านให้ผมไปใช้ต้องเสียเงินอีก นี่ละเหตุผลที่ผมเล่าเรื่องของผมให้ทุกคนทราบ เพื่อจะได้ไม่ทำตาม
        หลังจากที่ผมตั้งใจจะรักษาสิวทางเน็ต ผมก็เริ่มจากหาผลิตภัณฑ์ที่รักษาสิว จากที่ผมเคยลองใช้กับตัว และประสบการณ์คนอื่น ผมสามารถบอกได้เลยว่าโฟมล้างหน้าที่อยู่ในโฆษณาร้อยทั้งร้อย ไม่ควรหลงเชื่อคำโฆษณา เพราะเป็นสินค้าที่เขาเน้นการตลาด ไม่ได้เน้นคุณภาพ เขาต้องขายออก โดยใช้เชื่อ ดังนั้นผมจะไม่ใช้ของพวกนี้เลย และผมก็มีลิสสินค้าในใจของผมอยู่หลังจากได้อ่านจากรีวิวคนอื่น สรุปได้มี    ยี่ห้อPaula'sChoice ที่ผมไว้ใจและกล้าใช้ทุกตัว ผมแนะนำตัวที่ผมชอบเป็นพิเศษนะครับ
 Paula’s Choice : Skin Balancing Moisture Gel เป็นตัวบำรุงเนื้อเบา และPaula’s Choice : Skin Balancing Carbon Maskตัวนี้ที่มันทำให้ผมหน้าใสสว่างในครึ่งชั่วโมง จากหน้าหมอง ใช้ทีหน้าสว่างเลย เป็นตัวที่รักมาก ถึงไม่ได้ใช้บ่อย
และอย่างตัวล้างหน้าผมก็ไว้ใจ พวก acne aid   Physiogel     Cetaphil หรืออย่างตัวDHC Deep Cleansing Oil ผมก็เคยใช้ ล้างหน้าสะอาดมาก แต่ต้องระวังล้างตัวoilให้สะอาดด้วย ไม่งั้นสิวขึ้น ต้องใช้โฟมล้างอีกรอบ
อย่างSKII ผมก็จะใช้แต่ตัวน้ำป้าจี๊อยบSK-ll Facial Treatment Essence ผมก็ใช้แค่ตัวเดียว ตัวอีกในยี่ห้อนี้ผมไม่แตะเลย
หรืออย่างครีมกันแต่ยี่ห้อที่ผมไว้ใจที่สุดก็คือ La Roche-Posay ที่ผมไว้ใจได้ เพราะเป็นที่สุดของครีมงั้นแดดแล้ว หรือถ้าคนงบน้อยผมก็แนะนำSpectrabanยี่ห้อนี้โอเคเลย ใช้แล้วไม่เหนียวเหนอะหนะ ไม่มัน
จากที่ผมแนะนำและยกตัวอย่างมา ผมะไม่ยุ่งกับยี่ห้อที่ขายการตลาดเลย เช่น นีเวีย สมูทอี โอเล บีโอเล นูโทเจนี สกินฟุ้ด กานีเย่ ชิเซโด้  L'Oréalหรือพวกยี่ห้อแบรนดังขายแพง แต่สิวไม่หาย ยังเห่ออีกก็พวก ลาแม ลันโคม วิชชี่
       หลายตัวผมได้ใช้มาหมดแล้ว
       ผมขอเล่าย้อนนะครับ หลังผมตั้งใจรักษาสิว ผมก็ยังไปกดสิวกับร้านอาหมวย และมีช่วงหนึ่งผมคิดว่าอาจเป็นเพราะน้ำประปาของจีนไม่สะอาด ผมก็เลยไปซื้อน้ำขวดมาล้างหน้า ทุกวันผมจะแบกน้ำสองถึงสามขวด ขวดละ1.5ลิตร บางวันแบกห้าขวดเลยก็มี  เพื่อวันถัดไปจะได้ไม่ต้องซื้อ  โดยผมจะเอาน้ำใส่เป้สะพายหลัง ผมต้องแบกขึ้นห้องผมที่อยู่ชั้นหกทุกวัน ทำอยู่เป็นเดือนสิวก็ไม่หาย ขวดน้ำก็เต็มระเบียงห้องเลย ก็ทำตัวไป แล้วผมยังเอาผมวิเศษทั่วหน้าทุกคืน  (หมอนและเสื้อเหลืองเลย) ตอนหลังผมยังเปลี่ยนมาใช้ผงขมิ้นผสมน้ำทาหน้า ช่วงนั้นเป็นหนักมาก (เมทญี่ปุ่นคงคิดว่าผมบ้า 555+) อะไรที่คิดว่ารักษาสิวได้ผมทำหมด ผมทำตั้งแต่ ล้างมือก่อนหลังหน้า น้ำประปาห้ามโดนหน้า ใช้น้ำขวดล้างหน้า ใช้กระดาษเช็ดหน้าไม่ใช้ผ้าเช็ดหน้า ใช้ผงวิเศษและขมิ้นพองหน้าก่อนนอนและช่วงที่อยู่ห้องตลอดเวลา นอนไม่เอาหน้าถูกับหมอนและผ้าห่ม ต้องถ่ายเช้าทุกวัน ไม่เอามีแตะหน้าระหว่างวัน ไม่ล้างหน้าในห้องน้ำสาธารณะ หลบแดด ไม่ส่องกระจกเดี๋ยวเครียดสิวขึ้น ผมทำทุกอย่างที่คนธรรมดาไม่ทำกัน
     จนผมไปเจอรีวิวรักษาสิวเว็บหนึ่ง และสิ่งนี้ก็ทำให้ผมสมหวังและเป็นของคนไทย เมื่อผมกลับไทยหลังจบปีสอง ผมก็หามาลองตามปกติของผมเลย ครั้งผมซื้อมาสองสูตร สูตรต้นตำรับและสูตรสิว ผมก็เริ่มใช้สูตรต้นตำรับก่อน ครั้งแรกที่ใช้รู้สึกแสบหน้ามาก และก็ใช้ต้องไปอีกสองครั้ง ผมก็ลองใช้สูตรสิวดู ผมรู้สึกไม่แสบหน้าเท่าไร ผมก็ใช้มาเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าช่วงอาบน้ำล้างหน้าผมสังเกตหน้าผมจะมีก้อนสิวแข็งเต็มหน้าทุกวัน ผมก็แกะๆ แกะทุกวัน อยู่ครึ่งปี ไอ้ก้อนแข็งถึงหายหมด สิวบนหน้าผมก็น้อยลงมาก จนเหลือแต่รอยแดง  สิวก็ประมาณเดือนหนึ่งขึ้นซักสองถึงสามเม็ด เป็นอะไรที่ผมพอใจมาก และถ้าผมเป็นสิวอักเสบ สิวอักเสบก็จะไม่บวมแดงขึ้น และรอสองสามวันสิวก็จะยุบเอง ผมใช้สิ่งนี้จนสิวเล็กสิวใหญ่หายหมด รอยแดงก็หายหมด ตลอดนี้ผมก็ใช้มาสามสี่ปีแล้วผมก็ยังใช้อยู่ และสิ่งที่ผมใช้จนถึงทุกวันนี้ก็คือสบู่มาดามเฮง แต่สบู่ตัวนี้จะมีข้อเสียคือมันจะทำให้หน้าแห้งตึง แต่สำหรับผม ผมว่ามันคุ้มกับการไม่มีสิวใบหน้า
        หลังผมสิวไม่มีแล้ว ผมก็ยังมีปัญหาอย่างหนึ่งคือหน้ามันที่เกิดจากการกินยาระงับต่อมไขมัน จนทำให้มันทำงานผิดปกติ  ผมได้ความรู้จากคนจีนที่กดสิวมาว่า คนที่หน้ามัน เพราะหน้าขาดความชุ่มชื่น ต้อมไขมันเลยขับน้ำมันมาเคลียบผิวหน้า ผมเลยเติมความชุ่มชื่น โดยผมก็ต้องเลือกระหว่างครีมกับเจล ผมเลือกเจล ที่ผมไม่เลือกครีมเพราะครีมทำให้ผิวหน้าถูกครีมอุดตันได้ง่าย จนอาจเป็นสิวได้ง่าย และเจลก็เป็นน้ำซึมได้ง่ายไม่เหนอะหนะ ไม่ทำให้เป็นสิว ผมเลือกหาเจลว่านหางจระเข้ ผมใช้อยู่สองอาทิตย์ ก็เห็นผล และหน้าผมก็ดีขึ้นตามระดับจนปัจจุบันอยู่ทั้งวันหน้าผมยังไม่มันเลย ซึ่งปกติก่อนผมใช้เจลว่านหางจระเข้ ผมต้องล้างหน้าต้องกลางวันด้วยทุกวัน (ช่วงที่เรียน ตอนพักกลางวัน กินข้าวเสร็จต้องกลับห้องล้าง ไม่งั้นหน้าจะมันเงามากและรู้สึกหนักหน้า) สรุปง่ายๆเคล็ดลับที่ผมหายจากสิว ก็คือ ผมใช้สบู่มาดามเฮงกับเจลว่านหางจระเข้
        ปัจจุบันผมใช้แค่สบูมาดามเฮง น้ำป้าเจี๊ยบ เจลว่านหางจระเข้ผมก็ไม่ได้ใช้แล้ว (เพราะขี้เกียจทา) ครีมกันแดดผมก็ไม่ได้ใช้เลย ผมใช้วิธีหลบแดด และพยายามอยู่ในบ้าน อยู่ที่ร่มแทน ส่วนครีมบำรุงผมไม่ใช้อยู่แล้ว เพราะเหนอะหนะ สิวขึ้นง่าย
        สุดท้ายของสุดท้ายแล้วทริปการรักษาสิวของผมผมของสรุปมาดังนี้ครับ

1. ล้างหน้าให้สะอาด โดยต้องแน่ตามซอกมุม แล้วตรวจสอบความสะอาดทุกครั้งหลังล้างหน้าเสร็จ โดยรูดหน้าว่าหน้ายังมันอยู่ไหม
2. ใช้โฟมล้างหน้าที่มีคุณภาพดีจริงๆ โดยต้องตรวจสอบทุกรีวิวคนอื่นก่อนใช้ (ถ้าคนที่ใช้มาดามเฮงผมแนะนำล้างหน้าหลายรอบได้ แต่ห้ามฟอกหน้า เพราะจะแสบหน้า ต้องล้างแล้วรีบล้างน้ำทันที แล้วดูว่าสะอาดยัง ถ้ายังก็ล้างจนสะอาด)
3. ใช้กระดาษเช็หน้าหลังล้างหน้า
4. ไม่ใช้ครีมบำรุงผิว และสำหรับคนที่เป็นสิวผมก็ไม่แนะนำให้ใช้ครีมกันแดด เพราะมันติดหน้า ล้างออกยาก ทำให้ผิวหน้าระคายเคืองได้ง่าย เพราะมีแอลกอฮอทำให้ผิวแห้ง
5. นอนหลับหน้าตรง ไม่เอาหน้าถูกกับหมอนเพราะ หมอนสกปรก รวมถึงผ้าห่มและผ้าเช็ดตัวด้วย
6. หลบแดด เพราะแดดทำให้สิวอักเสบ
7. ถ่ายหนักทุกเช้า เพราะถ้าคุณไม่ถ่าย ร่างกายจะดูดซับของเสียเข้ากระแสเลือดมาใช้ ทำให้เลือดสกปรก ทำให้สิวขึ้นง่าย
8. ห้ามเอามือแตะหน้าระหว่างวัน
9. ไม่ล้างหน้าในห้องน้ำสาธารณะ
10. ไม่ควรกินอาหารรสจัด เพราะจะทำให้ท้องเสีย และการท้องเสีย มีโอกาสที่สิวจะขึ้นได้
11. ผิวหน้าคนเราแยกยากทำว่าเป็นผิวมัน หรือผิวแห้ง เพราะตามจริงที่ผมพบมาคือผิวขาดน้ำ ผิวเลยแห้ง ต่อมไขมันเลยต้อขับน้ำมันออกมา เพื่อให้หน้ามีความชุ่มชื่น พอขับมามากเกิน เลยหน้ามัน ปกติหลังล้างหน้าหน้าจะแห้ง แต่ไม่ถึงสามถึงสี่ชั่วโมงหน้าจะมัน ผมก็เคยเป็นครับ ของผมไม่ถึงชั่วโมงหน้าเริ่มมันละ
12. น้ำร้อนทำให้หน้าแห้ง รูขุมขนขยาย น้ำเย็นกระชับรูขุมขน และลมหวานทำให้หน้าแห้ง
13. สุดท้ายรักษาโครงข่ายผิวหน้าคุณให้แข็งแรง เมื่อแบคทีเรียเข้าในรูขุมขน สิวก็จะไม่ถึงมาง่าย เพราะหน้าเราแข็งแรง

จบล่ะครับ ขอบคุณมากครับที่ติดตาม มีอะไรสอบถามได้ครับ ลงไว้ได้เลย เดี๋ยวผมมาตอบให้ครับ