ใครเคยมีประสบการณ์สูญเสียคนรักบ้างคะ ??

แฟนเราประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 ค่ะ ซึ่งวันที่ 7 เป็นวันครบรอบสองปี ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากคิดถึงเค้าร้องไห้ทุกวัน ก่อนเค้าจะเสียเค้าบอกว่าสิ้นเดือนจะมาหาเราจะพาเราไปเที่ยว วางแผนกันไว้ว่ารอให้เราเรียนจบแล้วจะแต่งงานกัน ส่วนเค้าเรียนจบแล้วค่ะ กลับไปอยู่บ้านได้แค่สองเดือนก็เสีย ตอนนี้เราได้แต่ตั้งคำถามว่า ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดกับเรา วันๆแทบไม่อยากจะทำอะไรคิดถึงเค้ามาก เราทำเวรทำกรรมอะไรไว้ ถึงต้องจากกันทั้งๆที่ยังรักกันมาก

Discussion (4)

เราก็เคยเสียค่ะ ตอนแรกคิดว่าคงอยู่ไม่ได้ แต่สุดท้ายเวลาจะรักษาทุกอย่างค่ะ แรก ๆ ก็เสียใจค่ะ ร้องไห้ให้พอ สุดท้ายเราต้องรู้จักปล่อยเค้าไปค่ะ ต้องปล่อยเค้าไป ... ไม่มีใครช่วยเราได้ค่ะ เรื่องนี้อยู่ที่เราต้องช่วยเหลือตัวเองล้วน ๆ เสียใจเลยค่ะ เสียใจให้พอ

ตอนมอสาม เสียคุณตาไปค่ะ เป็นตาหลานที่เป็นคู่กัดกันมาตลอด เถียงกันตลอด  ตาเราเป็นมะเร็งลำไส้ตอนนั้นจากเด็กที่ชอบเถียงก็ไม่เคยเถียงเลย  ตาเราเป็นอัพพฤกษ์ก่อนเสียชีวิต เราก็พยุงตาเราไปโน่นไปนี่ ตื่นมาเห็นตานอนตกเตียง คือเขาพยายามจะลงจากเตียง แต่เขาทำไม่ได้ นอนก้มหน้าอยู่ใต้เตียง เราได้ยินเสียงวิ่งลงมาดูเห็นเขานอนคว่ำนอนกับพื้น รีบพยุงขึ้นเตียง แล้วแม่เราเลยเอาเตียงออก เหลือแต่ที่นอนเขาจะได้ไม่ตกเตียง เราทำให้เขาทุกอย่าง ตาเรียกเราทุก 5 นาทีเหมือนเขาคงเหงา เราไม่เคยเถียงไม่เคยบ่น รีบมาดูเขาตลอด เรายังจำวันที่เขาให้เรา 20 บาทบอกว่าให้เป็นค่าช่วยดูแล  เราบอกว่าไม่เอาหรอก ตาเก็บไว้เถอะ แต่เขาก็ให้จนได้ (เอาไปซื้อหนมหมดเกลี้ยง) สุดท้ายอาการก็ค่อยๆกำเริบและเป็นอัมพาต ขยับไม่ได้ทั้งร่างกาย และเสียชีวิตที่โรงพยาบาล  เราทำดีที่สุดแล้ว เราพยายามทำทุกอย่างที่เด็กอายุ 15 จะทำได้ เราทำสุดความสามารถแล้ว ทุกวันนี้ผ่านมา 6 ปี ตาก็ยังอยู่ในใจเรามาตลอด โต๊ะอ่านหนังสือยังมีรูปตาเก็บไว้ ตาคือ 1 ในความทรงจำดีๆที่เล่าทีไรก็มีน้ำตาแห่งความคิดถึง  

ช่วงสงกรานต์ปี 55 ค่ะ เราสูญเสียเพื่อนชายที่สนิทกันมาก วันเกิดเราติดกัน เค๊า 22 เรา 23 มี.ค. ละมีความคล้ายกันเกือบทุกอย่างค่ะ ทั้งนิสัย ทั้งความคิด เหตุการณ์ต่างๆ จะคล้ายกันมากๆ มีอะไรก็จะปรึกษากันตลอดๆ บางครั้งรู้สึกเหมือนฝาแฝดค่ะ เราคุยกันทุกวันจนรู้สึกอาจจะมากกว่าเพื่อนอีก และสัญญาว่าจะเจอกัน จะไปเที่ยว ไปไหว้พระด้วยกัน เราได้คุยกับเค๊าครั้งสุดท้ายวันที่ 14 เม.ย. ซึ่งปกติเค๊าไม่เคยบอกลาก่อน แต่วันนั้นเค๊าบอกลาก่อนด้วยอ่า

 (วันที่ 15 เค๊าไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนเค๊าที่กทม. เลยมิได้คุยกัน) ละวันที่ 16 เค๊าประสบอุบัติเหตุมอไซค์ล้มเสียชีวิตตอนดึกๆ ที่สระบุรีบ้านเกิดเค๊าค่ะ ที่จริงเค๊าไม่เสียชีวิตทันที แต่มีคนเห็นแล้วไม่ช่วยเลยทนพิษบาดแผลไม่ไหวค่ะ เสียเลือดมากด้วย (ทั้งที่ใส่หมวกกันน๊อค แต่ก็มีแผลแค่ที่หัว ไม่มีแผลตามตัว) ตอนที่มีคนพบศพตอนเช้า เห็นเค๊ากำต้นกระถินในมือ พยายามตะเกียกตะกายตรงข้างถนนค่ะ พอเราทราบข่าวบอกตรงๆ ว่าช็อคมากๆ เสียดายอนาคตของเค๊าที่กำลังไปได้สวย งานรุ่งด้วย เค๊ากำลังจะย้ายมาทำงานที่กทม.ด้ววยอ่า เราร้องไห้คิดถึงเค๊าตลอด และก็คิดเหมือนจขกท.เลยค่ะ ว่าเราทำกรรมอะไรไว้ ทำไมถึงต้องแยกจากกัน ทั้งๆ ที่รักกันดี เราร้องไห้มา 9 เดือนกว่า พอหลังจากนั้นก็ปรับเปลี่ยนความคิดว่า... ถ้าเรายังมัวร้องไห้อยุ่ เพื่อนก็คงเป็นห่วงเราแน่ๆ (ตอนมีชีวิตอยู่ เค๊าก็ทั้งหวง-ห่วงเรามากๆ) ก็เลยเข้มแข็ง ดูแลตัวเองมากขึ้น จนถึง ณ ตอนนี้ เวลาที่เราทำอะไรดี เจอเรื่องดีๆ ก็จะคิดถึงเค๊าค่ะ

.

.เราให้กำลังใจจขกท.นะคะ ช่วงแรกๆ ก็ร้องไห้ให้เต็มที่เลยค่ะ แต่ก็อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะคะ ถ้าจขกท.เข้มแข็งดูแลตัวเองได้ วิญญาณของแฟนคุณก็จะมีความสุข หมดห่วง ละไปสู่ภพภูมิของเค๊าอย่างไม่มีห่วงค่ะ

เคยค่ะ เสียคุณพ่อไปเมื่อปีที่แล้ว ก่อนเปิดเทอมพอดีค่ะ T^T