[กระทู้โลกสวย] หนูใจร้ายแบบไม่รู้ตัว!!!

yayrockza

yayrockza

ดู Profile

สวัสดีค่ะ สาวๆชาวจีบันทุกท่าน


วันนี้เราไม่ได้มาเห่อ หรือรีวิวเครื่องสำอาง ใดๆทั้งสิ้นค่ะ


แค่มีเรื่องที่อยากจะเล่าให้ฟัง ฝากเป็นแง่คิด และมุมมองอีกมุมหนึ่ง ที่อยากจะแชร์ให้เพื่อนๆฟังค่ะ


 


เรื่องมีอยู่ว่า



เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ เราไปซื้อของกินที่ เซเว่นฯ ค่ะ แล้วก็ต้องยืนรออาหารที่กำลังเวฟอยู่


เราก็ถอยมายืนรอห่างจากเค้าเตอร์ไม่มากนัก ก็เห็นลูกค้าต่อคิวยาวเหยียดค่ะ


แล้วเบื้องหน้าที่เราเห็น คิวล่าสุดเป็นเด็กผู้หญิง ที่อายุน่าจะน้อยกว่าเรา 1-2 ปีค่ะ


แล้วคิวที่ต่อจากเด็กคนนั้น เป็นคุณลุงคนหนึ่ง ที่มีความพิการตั้งแต่ช่วงเอวลงไป


ขาบิดเบี้ยว เดินเหมือนเป็ด แกใช้มือข้างนึงเกาะเคาเตอร์ไว้ เพราะแกยืนไม่ถนัด


หน้าตาแกยิ้มแย้มแจ่มใสดีค่ะ ตอนนั้นเราก็หันไปมองเด็กผู้หญิงคนนั้นค่ะ ท่าทางของเธอดูหวาดระแวง


และค่อนข้างระวังตัว เธอเขยิบห่างจากลุงคนนั้นไปอีกสักฟุตนึงได้  เราถึงได้รู้ตัวค่ะ


ว่าเรากำลังรู้สึกไม่ต่างจากเด็กคนนั้นเลย คิ้วเราขมวด และกล้าพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าตอนนั้น


เรากลัวลุงคนนี้อยู่ในใจค่ะ และมารู้ตัวเพราะเด็กผู้หญิงคนนั้น วินาทีที่รู้สึกตัว เรารู้สึกแย่มากค่ะ


ที่เรามีความรู้สึกแย่ๆกับลุงคนนั้น ทั้งๆที่ลุงเขาไม่ได้ทำอะไรเลย ลุงเขาแค่พิการ แต่เรากลับอคติ


มีความคิดในแง่ลบกับเขาแล้ว  ทั้งๆที่แววตาของลุง ไม่มีอะไรที่ต้องกลัวเลย เรารู้สึกว่าตัวเองแย่มากๆ


ที่ลุงโชคร้ายกับสิ่งที่เป็นอยู่ แล้วยังต้องถูกใครก็ไม่รู้ มาตัดสินเขาในแง่ร้าย ทั้งๆที่ไม่ได้รู้จักกันเลยสักนิด


รูปลักษณ์ของลุงอาจจะไม่ดี แต่จิตใจของลุงอาจจะดีกว่าเรา หรือคนอื่นๆที่ยืนอยู่ตรงนั้นมากๆเลยก็ได้


เราก็เลยบอกตัวเองค่ะ ว่าต่อไปนี้ จะไม่มองคนแต่ภายนอกอีกแล้ว  ยอมรับว่าสังคมทุกวันนี้ไว้ใจใครได้ยาก


แต่เราก็ไม่อยากให้มองคนในแง่ร้ายเกินไป  เพราะความคิดของเรา อาจทำร้ายคนอื่นโดยที่เราไม่เคยรู้ตัว


 


ยาวมาก ขอบคุณทุกท่านที่อ่านจนจบนะคะ  


เป็นไง บอกแล้วว่าโลกสวย 555


วันนี้ไปอ่านหนังสือต่อแล้ว บายๆค่ะ


 


 


 

Jebanista คุณก็เป็นได้!

มีรีวิว หรือ How to อะไรเอามาแชร์กัน
ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ JEBAN COMMUNITY
ได้ง่ายนิดเดียว เริ่มเขียนเลย