เจ็บปวดจนทุกวันนี้!

น้อยใจค่ะ อ่านเจอกะทู้นึงที่เขาคนนั้นกล่าวถึงฉันเห็นหลายๆคห แล้วรู้สึกชื่นชมว่าคอมเม้นท์ได้อย่างมีเหตุผล แต่มีบาง คห ที่ฉันอ่านแล้วรู้สึกหดหู่มันสะกิดบาดแผล(ใจ)ของตัวเองแค้นมากล่ะสิสมน้ำหน้า ไร้วุฒิภาวะเหมือนมีปัญหาทางจิต ทั้งที่ในชีวิตจริงฉันเจอยิ่งกว่านี้ทั้งคำเยาะเย้ยถากถาง สายตาดูแคลน โง่เอง ง่ายเอง เธอเป็นหญิงมันเป็นเพราะเธอ ไปทำอีท่าไหนเข้าล่ะพวกผู้ชายมันถึงได้ลากมาคุยกันให้แซ่ดขนาดนี้ ยิ่งเป็นตัวเขาด้วยแล้วด่ายิ่งกว่าหมูกว่าหมาโดนเพื่อนเขาด่าทางโทรศัพท์ก็เคยมาแล้ว พอฉันสวนกลับไปบ้างก็หาว่าแข็งข้อคิดจะโต้ตอบ เพียงเพราะฉันพูดว่าการที่ฉันเป็นผู้หญิงไม่ไม่ได้มีหน้าที่เป็นเบี้ยล่างรองรับความเลวของผู้ชายเท่านั้น เขาถึงขนาดตีโพยตีพายถึงขนาดจะขู่ว่าจะลากคอฉันขึ้นโรงพัก หญิงไม่ดีอย่างเธอคิดจะกล้ากับฉันหรือ พวกเพื่อนของเขาก็เป็นไปด้วย ไม่รู้ว่าเห็นผู้หญิงเป็นอะไรกัน มีไว้รองมือรองตีนอย่างเดียวรึไงถึงได้ร่วมด้วยช่วยกันขนาดนั้น

ฉันเพิ่งจะรู้นี่แหละหากฉันโต้ตอบเขากลับไม่ว่าวิธีใดฉันจะต้องกลายเป็นคนผิด คนโรคจิต คนเลวไปทันทีแม้ทุกวันนี้ก็ยังเป็นอยู่แล้วแต่ใครจะเรียก ส่วนผู้ชายอย่างเขาก็เป็นเทวดาต่อไป ดูโก้เก๋เป็นคนถูกไปเสียหมด เขาและกลุ่มเพื่อนชายของเขาใฝ่ฝันที่จะอยากได้ผู้หญิงดีดีมาเป็นแม่ของแต่กลับไม่คิดบ้างว่าผู้หญิงยุคนี้ไม่ชอบเป็นตัวเลือกกันแล้วพวกเธอก็เลือกแต่ผู้ชายดีดีไปเป็นพ่อของลูก นี่พวกเขาคงจะลืมไปแล้วว่าผู้หญิงอย่างฉันก็เป็นมนุษย์อยู่ เรื่องที่ฉันรู้สึกยังไงคงถูกมองว่าเป็นหน้าที่ที่ฉันต้องแบกรับก็ได้ กี่คนจะรู้บ้างว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นแม้จะเป็นเรื่องในอดีตเมื่อปีที่แล้วฉันเจอมากับตัวแต่มันก็ยังทำให้ฉันเจ็บปวดใจจนทุกวันนี้