ขอบคุณกำลังใจจากสาวๆค่ะ

สวัสดีค่ะสาวๆ จำต้าได้มั้ยคะ
http://www.jeban.com/viewtopic.php?t=136190
จากกระทู้นี้นะคะ หลังจากที่คิดได้ ก็กลับบ้านค่ะ คือความจริงนี่ก็รู้อยู่แก่ใจนะึคะว่าคนที่รักเรามากที่สุดก็คือพ่อแม่เรา แต่ว่าด้วยความที่ไม่อยากให้เค้าเห็นเราทุกข์ ก็เลยคิดไปว่า โอเค เราอยู่คนเดียวได้ คืออยู่ได้นะคะ ตอนแรกๆอาจจะลำบากนิดนึคง แต่จริงๆแล้วมีกำลังใจจากสาวๆในนี้ช่วยได้เยอะเลยค่ะ คือหลังจากที่กลับบ้าน ตอนแรกขับรถจะเลี้ยวเข้าหมู่บ้านก็คิดอยู่นิดนึง แล้วขับรถไปจอดหน้าบ้าน มองเข้าไปในบ้าน เห็นไฟยังเปิดอยู่ ตอนนั้นเป็นเวลาเกือบๆจะตีสอง แล้วนะคะ แปลว่าใจว่าทำไมยังไม่ปิดไฟนอนกัน เรานั่งอยู่ในรถ จอดอยู่หน้าบ้าน แค่คิดว่าจะเข้าบ้าน ก็รู้สึกตีบตันในลำคอบอกไม่ถูกเลยค่ะ ไม่รู้ว่าทำไม ก็นั่งน้ำตาจะไหลอยู่ในรถค่ะ พยายามทำตัวให้เข้มแข็ง แล้วขับรถเข้าบ้าน พอขับรถเข้าบ้านแล้วเอากระเป๋าลงจากรถ เดินเข้าบ้านมาเจอแม่นั่งรออยู่ เจอพ่อนอนรออยู่ที่โซฟา แค่เห็นภาพนั้นก็เข้าใจได้ทันทีเลยว่าที่เค้าไม่นอน เพราะเราโทรมาบอกวันก่อนว่า จะกลับ เท่านั้นแหละ ความรู้สึกผิดก็หลั่งไหลเข้ามาใน มันรู้สึกมากๆอย่างบอกไม่ถภูก
เห็นพ่อกับแม่มานั่งรอ ขนาดตีสองยังไม่นอน แม่พูดว่า
อ้าว มาแล้วหรอ พ่อหลับแล้วแม่กลัวไม่มีคนเปิดประตูให้
เราเลยบอกว่า หนูมีกุญแจสำรองอ่ะแม่
รอยยิ้มบางๆของแม่ สายตาห่วงใย อบอุ่น มันทำให้เรารู้สึกไม่ดี แปลกๆ
ขณะนั้นกลั้นน้ำตาไม่อยู่เลยค่ะ เดินน้ำตาคลอเข้าไปหาแม่ แล้วพอได้กอดแม่ น้ำตาก็ไหล เหมือนมันหยุดไม่ได้ ยับยั้งมันไว้ไม่ได้ เรากอดแม่ แล้วร้องไห้เงียบๆ แล้วพ่อก็ตื่ืน
ถามว่ากลับมาแล้วหรอ นี่นอนไม่หลับเลย พ่อดีใจ ลูกจะกลับมา ซึ่งปกติเรากับพ่อแม่จะแสดงความรักกันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว พอพ่อตื่น
เราก็กราบขอโทษพ่อกับแม่ บอกว่า
หนูจะไม่ทำแบบนี้อีก หนูรู้แล้วพ่อกับแม่รักหนูที่สุดหนูขอโทษไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูจะบอกพ่อกับแม่เป็นคนแรก แล้วเราก็ได้กอดพ่อกับแม่ แม่ก็พูดอีกครั้งว่า
มันผ่านไปแล้ว จบแล้วเนาะ ไม่มีอะไรและลูกแม่ผ่านมันไปได้อยู่แล้ว
ตอนนั้นเรากอดพ่อกับแม่ ทั้งกอด ทั้งหนุนตัก ร้องไห้ออกมาแบบกลั้นไม่อยู่แล้ว คือ ตอนนั้น ไม่เป็นใครไม่รู้นะว่ามันรู้สึกยีังไง คืออยากจะบอกว่า ความรู้สึกนึกคิดในตอนนั้นมันไมไ่าด้เสียใจในเรื่องที่ถูกหักหลัง
แต่มันเสียใจเรามองข้ามความรัก ที่บริสุทธิ์ของพ่อแม่ไปได้ยังไง เรามองข้ามคนที่คอยให้กำลังใจและพร้อมจะยืนข้างเราในวันที่เราเจออะไรร้ายๆมา เรามองข้ามไปได้ยังไง ทำไมไม่อยู่กับเค้าตั้งแตต่แรก ทำไมต้องหนีไป
เราเองไม่เข้าใจตัวเอง ใครที่เคยเป็นแบบนี้จะรู้นะคะว่าความรู้สึกมันทั้งอาย ทั้งรู้สึกผิด แล้วก็ตื้นตันใจ ปะปนกันบอกไม่ถูกเลย หลังจากวันนั้นได้ประมาณอาิทตย์นึงก็มี สามีภรรยนาคู่นึงที่เค้าเพิ่งแต่งงานกันมาได้ไม่นาน มาหาเราที่บ้านมาแบบไม่ตั้งตัวเลยค่ะ เป็นวันอาทิตย์ แล้วก็ได้คุยกัน เพื่อนเราพูดประมาณว่า
ต้า เราขอโทษนะคะ จะไม่ยกโทษให้เลยหรอ วันแต่งงานเราก็ไม่มีความสุขนะ เพื่อนที่ไปงานก็มองเราไม่ดี แขกในงานก็มองไม่ดี มันไม่มีใครยินดีกับการแต่งงานของเราเลยนะ ที่แกไม่ไปเพราะแกต้องการเอาคืนใช่มั้ย จะให้คนอื่นมองเราไม่ดี แย่งของเพื่อนใช่มะ
เราก็มองหน้าเพื่อน ก็ไม่คิดนะว่าทำไมคิดได้ขนาดนี้ นี้เราร้ายขนาดนั้นเลยหรอ เราเลยบอกว่า
อายหรอ แล้วแย่งจริงมั้ยล่ะ เออ เอาเหอะ ไม่อยทากพูดถึง มันจบแล้วก็จบ กลับไปเหอะ นี่เราไล่ตรงๆแล้วนะ แล้วอดีตแฟนก็พูดว่า ตอนแรกก็คิดว่าจะดี จะให้อภัยกันได้เรื่องแค่นี้เองนะต้าทำไมต้องเอามาคิดเป็นอารมณ์ จะใจแคบไปผถึงไหน แค่นี้เราก็อายคนอื่นพอแล้วนะ
เราเลยบอกว่า
เออ นนี่ก็อายนอีกคนและ แล้วทำยังไงถึงจะไม่อาย ตอนอยู่บนเตียงกันสองคนหรอถึงจะไม่อาย หน้าบางตอนนี้มันจะทันหรอ ทีตอนทำ ทำไมไม่คิด แล้วที่ว่าใจแคบน่ะ พูดให้ทมันดีๆว่าใครใจแคบคนใจแคบนี่ไงมันต้องหนีไปที่อื่น ไปเสียใจที่อื่น โดนหักหลังนี่ใจแคบหรอ พวกแกยังมีความเป็นคนอยู่มั้ย ต้าเสียใจแทบตายพวกแกไปแต่งงานส่งข้อความบ้าบอออะไรมาไม่นึกถึงจิตใจกันมั่ง
แล้วสองคนก็พูดไม่ออกแล้วเพื่อนเราก็บอกว่า
โอเค เราสองคนจะไปอยู่ต่างประเทศแล้วเรามาลา เราอยากให้แกอภัยให้ถือซะว่าผ่านไปแล้วแกก็ไปทำใจมาแล้วเรายังยินดีเป็นเพื่อนกับแกอยู่นะ
พอได้ฟังแบบนั้นแล้วไม่มีความรู้สึกยินดีมันเป็นความรู้สึกรังเกียจคนสองคนนี้มากกว่า ยินดีเป็นเพื่อนกับเรางั้นหรอ พวกเคต้่ากล้าใช้คำว่ายินดีเป็นเพื่อนเรา เหมือนเราทำผิดแล้วพวกเค้าก็ให้อภัย
ได้คุยกันวันนี้ยิ่งได้รู้ว่าลึกๆแล้วจิตใจพวกเค้านั้นสกปรกแค่ไหน มีแต่เรื่องของตัวเอง หลงตัวเองคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันดี และถูกต้อง ทนเห็นหน้าไม่ได้ค่ะ เลยไล่แบบแรงๆให้ออกไป แต่ก็นะทำเก่ง พอเข้าห้องตัวเองนั่งๆคิดก็มีซึมบ้าง เสียใจบ้างแต่มันก็ไม่มากมายมันเหมือนใจหายมากกว่า สุดท้ายเราคิดว่าเราจะผ่านมันไปได้โดยเร็ว อยากจะขอบคุณกำลังใจและคำเตือนดีๆจากสาวๆในจีบันนะคะ ช่วยเ้ราได้เยอะ อ่านแล้วมีกำลังใจ คิดไม่ผิดเลยที่มาโพสต์ไว้ในนี้ รู้สึกดีจริงๆค่ะ เราไมม่ได้ลืมนะคะว่ามีกำลังใจจากสาวๆในนี้ วันนี้เลยมาขอบคุณ ที่ทุกคนมีส่วนช่วยให้เราผ่านวันที่แย่ๆไปได้ด้วยดี ขอบคุณมากๆอีกครั้งค่ะ