=

อืมมมมมม.......
ขอให้น้องทำใจให้สบายนะคะ พี่เข้าใจว่าการที่ทางบ้านค่อนข้างตั้งความหวังไว้ที่เรามากๆ มันกดดัน
พี่เชื่อว่าหลายคนก็คงเคยอยู่ที่จุดนี้ แต่สุดท้ายแล้วเราก็จะผ่านมันไปได้ค่ะไม่ว่าปัญหามันจะหนัก
และคำพูดที่ทำให้เราท้อมันจะมาบ่อยแค่ไหน แต่มันจะผ่านไป จริงๆ ค่ะเชื่อพี่

ส่วนเรื่องที่สมัครงานเค้าดูเกรดกัน พี่ว่าสมัยนี้หลายๆที่ไม่ได้เน้นเรื่องเกรด
คนเรียนเก่งไม่ได้การันตีว่าจะทำงานได้ ทำงานเป็น เข้ากับเพื่อนร่วมงานได้เสมอไป
จากที่พี่เรียกคนมาสัมภาษณ์งานพี่ดูที่การพูดคุย ทักษะการตอบคำถามวิสัยทัศน์ในการทำงานมากกว่า
ขอให้พอมีพื้นฐานบ้างเพราะยังไงเราก็ต้องมาสอนงานใหม่อยู่ดี เรื่องเกรดนี่ขอแค่พอใช้ได้เท่านั้น

ชีวิตยังอีกไกลนะคะอย่าเพิ่งท้อถอย สู้ๆ จ้า :D

-

 แน่นอนว่าคนไม่เก่งต้องพึ่งคนเก่ง- -
กลุ่มเรานี่ พอคนเก่งจะไปตปท. เริ่มหาที่ซุกหัวกันเป็นแถว
กลัวไม่มีใครช่วยติว ไม่มีใครบอกข้อสอบ ต่างๆนาๆ
แต่เราไม่ซีเรียสค่ะ เราเรียนเองได้
จขกท.ก็อย่าคิดมากน๊า เขาไม่อยู่ด้วยก็ไม่เป็นไร ยังมีคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ด้วยตัวเองอยู่ค่ะ
ไม่ต้องคิดไรมาก บางทีอย่คนเดียวก็สบายใจกว่านะ ไม่ต้องมานั่งเอาใจใคร ไม่ต้องกลัวว่าเพื่อนจะรู้สึกยังไง
ตามใจเราค่ะ 

ใจเย็นๆนะคะ

ก้คิดซะว่าเทอมหน้าตั้งใจใหม่ เทอมนี้อาจเหนื่อยไปบ้าง แต่พรุ่งนี้ตื่นมามันก้เป็นอดีตไปแล้ว เทอมหน้าตั้งใจใหม่ทำเท่าที่เราทำได้นะคะ ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องคิดมาก

ส่วนเรื่องเกรด เราคิดว่าป็นการดีซะอีกที่มีคนถามเกรดเป็นการแข่งขันให้เรามีแรงกระตุ้นในการเรียน

เวลาเกรดดีเราก็รู้สึกภูมิใจ แต่เวลาเกรดไม่ดีเราก็อาจผิดหวัง แต่ความผิดหวังนั้นก้จะทำให้เราตั้งใจมากขึ้น
เราคงอยากรู้สึกภูมิใจมากว่าผิดหวังแน่นอน งั้นเราก้ต้องพยายามมากขึ้นถุกไหมคะ 
การเรียนดีอาจไม่ส่งผลกับการทำงานในอนาคต อย่างน้อยมันก้เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกภูมิใจในตัวเอง
พ่อแม่ของเราก็มีความสุขไปด้วย มันมีผลทางด้านจิตใจคะ และมันก้เป็นการตอบแทนพระคุณพ่อแม่ด้วยนะคะ ถ้าคุณคิดแบบนี้คุณก็จะมีกำลังใจเรียนตลอดคะ  

สู้ๆนะคะ

เดี๋ยวนี้บริษัทส่วนใหญ่ก็ไม่เน้นเกรดแล้วนะคะ เอาแค่พอไม่ให้แย่แล้วเค้าก็ดูที่เรื่องอื่นมากกว่าค่ะ ว่าเราเข้ากับเค้าได้มั๊ย คุยกันแล้วเป็นไงมากกว่า เกรดดีแต่ไม่มีวิสัียทัศน์ก็ไม่ก้าวหน้าหรอกค่ะ บางคนก็เก่งแต่ในห้องเรียน แต่ในตำราก็มีเยอะ