ขอเล่าประสบการณ์แทกซี่ขี้โกงค่ะ (ป.ล. อาจมีคำพูดที่ไม่สุภาพต้องขออภัยด้วยนะคะ)

        ก็รอดูว่าพี่แกจะพาไปทางไหน ทางด่วนแรก เอ๊ะ!! มันไม่ขึ้น เจออีกด่วน เอ๊ะ!! มันก็ยังไม่ขึ้น นึกในใจ หึหึ เส็ดโจรแล้วละกู จนมาถึงกล้วยน้ำไทย นี่คือบทสนทนา ของเรากะมัน 

(ขอเรียกทั่นผู้นี้ว่าโจรแล้วกันนะคะ เนื่องจากนิสัยการเอาเปรียบผู้อื่นเช่นนี้ ไม่ต่างกับโจร)

เรา : พี่ไม่ต้องไปละอนุสาวรีย์อะ ส่งหนูเอกมัยเลย

โจร : เอกมัยเหรอ?

เรา : เออ มันไกลมากนะพี่จากนี่ไปอนุสาวรีย์อะ ถามจิงพี่จะพาหนูไปทางไหนเนี่ย

โจร :  ก็จะพาขึ้นทางด่วนไง (- -“ ยังๆๆ มีหน้ามาแถอีกนะมึง)

เรา : แยกหน้าสุขุมวิทใช่ป่ะพี่ เลี้ยวซ้ายไปเอกมัยเลย

ถึงเอกมัย ค่ามิเตอร์ 355 บาท!!!

เพื่อน : พี่จะเก็บเงินเท่าไหร่คะ

โจร : 300 ก็พอ (คิดในใจ 300 บ้านพ่อง)

เรา : หนูมีเท่านี้แหละ (190 บาท กะว่าถ้ามันไม่ให้จะโวยวายให้ลั่นเอกมัยเลยงานนี้)

โจร : เท่านี้ก็ได้

หึหึหึ คิดจะขับแท็กซี่วันเดียวรวยเลยรึมึง อย่าหวังจ่ะ

...แล้วพวกเราก็รีบลงจากรถมันเลย …

 (สุดท้ายเลยต้องนั่งรถทัวร์กลับบ้านแทนรถตู้)

วันนี้ โชคดีที่เรามีจีพีเอส แล้วก็มีเพื่อนไปด้วย (เพราะเราไม่รู้เส้นทางนอกจากไปอนุสาวรีย์เลยจริงๆ) แล้วก็ไอ้โจรนี่ไม่คิดจะทำร้ายอะไรเรา  ขอเล่าเพื่อเป็นประสบการณ์เตือนเพื่อนๆทุกคนนะคะ โดยเฉพาะผู้หญิง ถ้าหากเราไม่ชำนาญเส้นทาง ไม่ควรขึ้นแทกซี่คนเดียวเด็ดขาด ต่อให้ชำนาญก็ไม่ควรนะคะ เผลอหลับนี่ยิ่งห้ามใหญ่ อันนี้มันแค่วิ่งพาอ้อมหลอกเงินค่ามิเตอร์ ถ้าเจอแย่กว่านี้ไม่อยากจะคิดเลยล่ะ

หึหึหึ!!! น้องพลอยแค้นแรงนะคะ

ทะเบียนรถคันนี้ : ทม-814 เป็นแทกซี่ส่วนบุคคล (สีเขียว-เหลือง)

ชื่อคนขับ : นายพอย (เขียนแบบนี้จิงๆนะ) นามสกุล : บรรเทิง... (บรรลัย อะไรของพ่อง จำไม่ได้)