แอบน้อยใจที่ทำงาน เรามันก็แค่พวก(ลูกจ้าง)ชั่วคราว

ทำดีแล้วไม่ได้ดี มันเป็นอย่างนี้ใช่ไหมคะ
.
.เด็กนักเรียนเอาเรื่องไปฟ้องครูของเขาว่า เราด่าเขา
ครูก็เอามาพูดว่า เราไปด่าเด็กของเขา เขาเป็นถึงครู เขาก็ไม่กล้าด่า
ทำไมคุณครูไม่เดินมาถามเราบ้าง หรือถามลูกศิษย์แกบ้าง ว่า "ไปทำอะไร เราถึงด่า"
เราไม่ใช่คนโรคจิตที่จะด่าคนไปทั่ว
ทุกครั้งที่เด็กทำอะไรผิด เราจะบอกดีๆ ก่อนทุกครั้ง ลงได้ด้วย คะ เสมอๆ
ครั้งที่ 1 ครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 ก็ยังเฉย
เราโมโหเราก็ด่าสิ.....
.
.แล้วเด็กผู้ชายในโรงเรียนสายอาชีพ คิดดูว่าบอกดีๆ มันฟังไหม
เราผิดหรอ เราเองก้บอกดีๆ ก่อน แต่ไม่สนใจ ไม่ทำตามที่เราบอก
จะให้เราว่ายังไง
.
.
น้อยใจ เบื่อกับที่ทำงาน
.
.
.เป้นเจ้าหน้าที่ก้มหน้าก้มตาทำงานไปเฉยๆ ใช่ไหม
เด็กมันจะพังห้อง จะไม่ลงชื่อแล้วไม่มียอดหลักฐานเชิงประจักษ์ก็ปล่อยไปใช่ไหม
เด็กเสียงดัง ลั่นห้อง พูดคำหยาย ก็ปล่อยไปหรอ ....
.
.
.
บอกแล้วไม่ฟัง ให้ลงไปกราบขอร้องใช่ไหม
.
.
น้อยใจจริงๆ เกิดมาเป็นแค่ลูกจ้าง ก็คงเป็นอย่างนี้

อย่าคิดมากค่ะ ทำหน้าที่เราให้ดีที่สุดก็พอ ชีวิตเราต้องเจออะไรอีกมากมาย

สู้ สู้ เราก้อเคยทำงาน รร.อาชีวะเหมือนกัน

เด็กมันกำลังห้าว ก็กวน...แบบนี้แหละคะ

ใจร่ม ๆ นะ

ทำใจคะ

เราก็เป็นลูกจ้างชั่วคราวเหมือนกัน

บางครั้งก็อยากจะด่านะคะ

แต่ก็เอ๋อหนะ.....พูดยากเหมือนกัน

ปล่อยวางคะแล้วเราจะสบายใจ

ไม่ต้องเก็บมาคิดมาก

เมื่อก่อนเราก็คิดมากนะคะ

แต่เด๋วนี้อยากจะด่า อยากจะว่าอะไรก็เชิญคะ

เพราะความจริงมันก็คือความจริง

เรารู้ว่าเราทำอะไรแล้วเราไม่ผิด....

ใครจะคิดยังไงก็ช่างเขาคะ

เพราะเราหยุดความคิดของคนอื่นไม่ได้

ตั้งใจทำงานนะคะ

สู้ ๆ หัวอกเดียวกัน................
อย่าไปสนใจค่ะ เฉยๆ ...แล้วไง (so what, huh?)

ที่ทำงานเราก็มีนะเป็นผู้ชาย นิสัยมันเลวเด่นกว่าคนอื่น
พี่ๆ คนอื่นเค้าไม่เป็นกัน มีมันอะชอบมาข่มขู่ จะคุยงานอะไรกะเรา
ก็เหมือนมาข่มขู่เรา วางของก็แรงกว่าชาวบ้าน (ไม่ได้วางหรอกเขวี้ยงเลยแหละ ดูสันดานละกัน) แม่บ้านที่นี่ คนขับรถที่นี่ยังวางของเบากว่ามัน มีมันเลวเด่นอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าจบอาชีวะหรืออะไรน่าจะไปเป็นคนคุมโรงงานคุมนักโทษ

แต่ไม่นานมานี้มันก็เงียบๆ ไป เพราะเราได้ขนมมาล็อตใหญ่มากๆ
จากรายการวิทยุ แล้วก้อนั่นแหละ แบ่งให้มันกินด้วย มันจ๋อยๆ เงียบไปเลย ไม่รู้จาเจออะไรอีก แต่เฉยๆ ดีกว่า อย่าสนใจ ขำๆ ทำงานของเราต่อไป
อย่าไปสนใจค่ะ เฉยๆ ...แล้วไง (so what, huh?)

ที่ทำงานเราก็มีนะเป็นผู้ชาย นิสัยมันเลวเด่นกว่าคนอื่น
พี่ๆ คนอื่นเค้าไม่เป็นกัน มีมันอะชอบมาข่มขู่ จะคุยงานอะไรกะเรา
ก็เหมือนมาข่มขู่เรา วางของก็แรงกว่าชาวบ้าน (ไม่ได้วางหรอกเขวี้ยงเลยแหละ ดูสันดานละกัน) แม่บ้านที่นี่ คนขับรถที่นี่ยังวางของเบากว่ามัน มีมันเลวเด่นอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าจบอาชีวะหรืออะไรน่าจะไปเป็นคนคุมโรงงานคุมนักโทษ

แต่ไม่นานมานี้มันก็เงียบๆ ไป เพราะเราได้ขนมมาล็อตใหญ่มากๆ
จากรายการวิทยุ แล้วก้อนั่นแหละ แบ่งให้มันกินด้วย มันจ๋อยๆ เงียบไปเลย ไม่รู้จาเจออะไรอีก แต่เฉยๆ ดีกว่า อย่าสนใจ ขำๆ ทำงานของเราต่อไป
อย่าไปสนใจค่ะ เฉยๆ ...แล้วไง (so what, huh?)

ที่ทำงานเราก็มีนะเป็นผู้ชาย นิสัยมันเลวเด่นกว่าคนอื่น
พี่ๆ คนอื่นเค้าไม่เป็นกัน มีมันอะชอบมาข่มขู่ จะคุยงานอะไรกะเรา
ก็เหมือนมาข่มขู่เรา วางของก็แรงกว่าชาวบ้าน (ไม่ได้วางหรอกเขวี้ยงเลยแหละ ดูสันดานละกัน) แม่บ้านที่นี่ คนขับรถที่นี่ยังวางของเบากว่ามัน มีมันเลวเด่นอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าจบอาชีวะหรืออะไรน่าจะไปเป็นคนคุมโรงงานคุมนักโทษ

แต่ไม่นานมานี้มันก็เงียบๆ ไป เพราะเราได้ขนมมาล็อตใหญ่มากๆ
จากรายการวิทยุ แล้วก้อนั่นแหละ แบ่งให้มันกินด้วย มันจ๋อยๆ เงียบไปเลย ไม่รู้จาเจออะไรอีก แต่เฉยๆ ดีกว่า อย่าสนใจ ขำๆ ทำงานของเราต่อไป
อย่าไปสนใจค่ะ เฉยๆ ...แล้วไง (so what, huh?)

ที่ทำงานเราก็มีนะเป็นผู้ชาย นิสัยมันเลวเด่นกว่าคนอื่น
พี่ๆ คนอื่นเค้าไม่เป็นกัน มีมันอะชอบมาข่มขู่ จะคุยงานอะไรกะเรา
ก็เหมือนมาข่มขู่เรา วางของก็แรงกว่าชาวบ้าน (ไม่ได้วางหรอกเขวี้ยงเลยแหละ ดูสันดานละกัน) แม่บ้านที่นี่ คนขับรถที่นี่ยังวางของเบากว่ามัน มีมันเลวเด่นอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าจบอาชีวะหรืออะไรน่าจะไปเป็นคนคุมโรงงานคุมนักโทษ

แต่ไม่นานมานี้มันก็เงียบๆ ไป เพราะเราได้ขนมมาล็อตใหญ่มากๆ
จากรายการวิทยุ แล้วก้อนั่นแหละ แบ่งให้มันกินด้วย มันจ๋อยๆ เงียบไปเลย ไม่รู้จาเจออะไรอีก แต่เฉยๆ ดีกว่า อย่าสนใจ ขำๆ ทำงานของเราต่อไป
เด็กมีอะไรจะชอบไปฟ้อง อาจารย์ที่ปรึกษา หรือาจารย์ในแผนกค่ะ
แล้วคนพวกนั้นก็จะเอาเราไปเม้าส์ เสียๆหายๆ
เด็กฟ้องสอง  แต่เม้า นินทาเป็นสิบ ใส่สีตีไข่สารพัด
ไม่ต้องแคร์ค่ะ  ทำให้เราอยู่เหนือกว่าให้ได้
เราสอนสายอาชีพอยู่  เจอมากับตัวค่ะ
เวลาจะทำอะไรเลยต้องระวังตัว ระวังคำพูดอย่างมาก
เพราะเราปากเสีย ชอบพูดไม่คิด
มีหลายรูปแบบค่ะ  คนเขม่นเรา อิจฉาเรา  ชอบจับผิด
ก็พยายามปรับๆกันไป  จิตวิทยากับเด็กมันยากใช่มั้ยคะ
แต่ประสบการณ์จะสอนเราเองค่ะ
ด่าได้  แล้วค่อยๆลูบหลังก็โอเคนะคะ
เพราะเด็กพวกนี้ ชอบลองของค่ะ  ต้องเจอของจริงบ้างอะไรบ้าง

แสดงความคิดเห็น

Incorrect please try again