มีปัญหาเรื่องเรียนจริง เหนื่อยค่ะT^T

เรื่องเรียนนี้แหละค่ะ ที่กำลังกลุ่มใจอยู่อย่างมากๆ

ตอนนี้ออกมาเรียนใหม่อีกรอบ เรียกง่ายๆว่าซิ้วนี้เองค่ะ

คณะเดิมที่เคยเรียนคือ คณะการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจหรือMISค่ะ

ตอนนี้รู้สึกว่าไม่ใช่ คือมันไม่ชอบแม้แต่นิดเดียวเลยค่ะ
 
ที่เข้าไปเรียนเพราะแอดมิดชั่นได้ค่ะ และอีกส่วนคือที่บ้านบอกให้ไปเรียน

ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเรียนคณะไรดีค่ะ ความชอบก็ ชอบวาดรูป ชอบถ่ายรูป(เป็นคนกดชัตเตอร์นะค่ะ)


เรื่องคณะเกี่ยวกับพวกออกแบบนี้คือ คณะที่กลัวมากๆค่ะ เพราะว่ากลัวว่าเรียนๆไป ไอเดียมันจะหายค่ะเลยไม่มั่นใจ

และตอนนี้ที่บ้านก็คิดไว้ว่าจะให้เรียนพวกการท่องเที่ยว แล้วคือเราไม่เก่งภาษา+ไม่ชอบด้วย

ก็เลยมีเรื่องปวดหัวกับที่บ้านเยอะแยะ เครียดมากเลยค่ะ

แล้วที่บ้านก็คิดว่าเราไม่เครียดไม่สนใจ เลยมีปัญหาตามมาคือทะเลาะกับที่บ้าน

ตอนนี้ปวดหัวมากๆเลยค่ะ เครียดจริงๆ
 

ศึกษาศาสตร์ เอก เทคโนโลยี เป็นไงค่ะ  เห็นเพื่อนที่เรียนไป ถอยกล้องมา

ไม่ก็ เป็น นิเทศ อ่ะค่ะ ... 

ลองดูนะค่ะ  ซอล ก็ ซิ่ว  จะไม่ซิ่วแล้วจ้า...


 

ชอบอะไรก็เรียนอย่างนั้นดีกว่านะคะ เราต้องอยู่กับมันไปตลอดทั้งชีวิต
อะไรที่ชอบมักจะทำได้ดีค่ะ ตอนแรกๆที่บ้านอาจจะไม่เห็นด้วย ต่อไปถ้าเค้าเห็นว่าเราไปได้ดี
วันนั้นเค้าก็คงไม่ว่าอะไรแล้วค่ะ


เข้าใจความรู้สึกเลยค่ะ - -  มีปัญหาเรื่องนี้เหมือนกันเลย

ตอนนี้เรียนไปเครียดไป รู้สึกว่ามันไม่ใช่สุดๆ

ที่เรียนเพราะติดเหมือนกันค่ะ ตอนแรกติดโบราณฯ ศิลปากร อยากเรียนมากกกกกกก

แต่ที่บ้านเฉยๆมาก ไม่มีใครสนับสนุนเลย พอมาติดมธ.ที่บ้านเลยให้เอา - -*

แต่จะโทษที่บ้านอย่างเดียวก้ไม่ได้ เพราะพอเจอมธ.ก็ลังเลเหมือนกัน

สุดท้ายเอามธ. แต่เรียนไปเรียนมารู้สึกว่าไม่ใช่เลยค่ะ อยากซิ่วมากกกกก



สำหรับจขกท.ถ้าชอบถ่ายภาพ วาดภาพน่าจะได้หลายคณะนะคะ

อย่าง ict ก้น่าจะได้นะคะ เห้นเพื่อนเรียนอยู่แล้วจะมีหลายสาขาค่ะ

ติดมธ.เหมือนกัน ถาปัต รอซิ่วอยู่ เรียนไปแล้วรู้สึกว่าไม่ใช่ ไม่ชอบเลย

แต่อยากบอกว่าสมัครแกท แพทไม่ทัน เครียดมากกกก

มีปัญหาเหมือนกัน ทะเลาะกับที่บ้านเหมือนกัน

เค้าหาว่าเราไม่สนใจใส่ใจเท่าที่ควร เราก็เข้าใจความรู้สึกของจขกท.ดี

แต่แนะนำได้แค่อย่างเดียวว่า ให้เลือกเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบ ตัวเองรักดีที่สุด

เพราะสิ่งที่เรารักมันจะทำให้เราสนุกและทำมันได้ดี

ใครๆก็มีปัญหาทั้งนั้นแหละค่ะ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเรา

ชีวิตของเรา อย่าให้ใครมากำหนด ว่าเรียนอันนี้ดี อันนู้นดี

เอาที่เราชอบดีที่สุด ชีวิตการเรียนมันจะได้มีความสุขไม่ต้องมาเครียด



ส่วนเรา ตอนนี้เราก็เรียนไหนก็ได้และ แต่คราวนี้จะขอเลือกอันที่ตัวเองชอบจิงๆ ไม่ตามใคร


อย่าคิดมากค่ะ อีก2ปีน้ำก็ท่วมโลกและ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แฮปปี้ๆดีกว่า


 

เราเคยซิ่วมาเหมือนกันจ๊ะ
ตอนนี้เราก็เรียนปีหนึ่งใหม่อยุละ
อย่าคิดมากละกันนะ

เราเคยเจอปัญหาแบบนี้มาก่อน
เราคิดเหมือน คห ข้างบนละจ๊ะ
คือชอบอะไร ก็เรียนไปอย่างที่เราชอบ
มันก็ถูกที่ว่าผู้ใหญ่จะแนะนำสิ่งที่ดีที่สุดให้เรา
แต่สุดท้ายคนที่เรียนก็คือตัวเราเอง
อยากจะให้คิดให้ดีดีนะ

จะได้ไม่ต้องเสียเวลาอีกนะจ๊ะ สู้ๆค่ะ

คิดให้ดีๆนะคะ
ยังไงมันก็เป็นสิ่งที่ติดตัวเราไปตลอดชีวิต
ยอมเสียเวลาตอนนี้แค่ปีสองปีดีกว่าเสียทั้งชีวิตน๊า
พยายามทำให้ที่บ้านเข้าใจให้ได้นะคะ
เชื่ออ่ะว่ายังไงพ่อแม่ก็ต้องเข้าใจลูกอยู่วันยังค่ำ
เค้าไม่ดุว่าเราหรอก เราเนี่ยแหล่ะที่คิดไปเอง
พี่เป็นคนนึงที่ต้องจบช้าไปปีนึง
ตอนแรกร้องห่มร้องไห้
กลัวพ่อเสียใจ
แต่สุดท้ายแล้วพอพ่อรู้ พ่อก็ไม่ได้ว่าอะไรเลย
พ่อกลับให้กำลังใจด้วยซ้ำ

อย่าไปเครียดกับปัญหาที่เรายังไม่ได้ลองสู้ค่ะ

สู้ๆน๊า

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
เคยซิ่วเหมือนกันค่ะ ตอนแรกได้เรียนเพราะเอ็นท์ติด โดนคนรอบข้างทั้งพ่อแม่ ญาติพี่น้องไซโคให้เรียน ทนเรียนไปเกรดออกมา 2 นิดๆ
แต่ตอนหลังทนไม่ไหวเลยได้ออกมาเรียนนิเทศแทน ได้เกรด 3 กว่าๆ
ตอนนี้ก็ชิวค่ะ ญาติๆเลิกเอาไปพูด ที่บ้านเลิกตึงเครียดแล้ว 

ยังไงจขกท.ลองหาแบบทดสอบความถนัดมาทำดูนะคะ อาจจะได้คำตอบว่าอยากเรียนด้านไหน 

แล้วก็คุยกับทางบ้านให้รู้เรื่อง เล่าไปเลยค่ะว่าตอนนี้เครียดมาก ฯลฯ
เชื่อว่าจะต้องมีคนเข้าใจแน่นอนค่ะ

ทั้งชีวิตที่จะใช้

ควรตัดสินใจให้ดีๆ

เคยซิ่วมาเหมือนกัน ติดม.อ. แต่ที่บ้านไม่อยากให้ไปอยู่ไกล เลยเกเร ไปสอบราชภัฏฯแทน
แต่ก็เพราะเป็นคณะที่ชอบเลยโอเค แต่อยากจะบอกว่า ไม่ว่าเราจะจบอะไรมา เราอาจจะไม่ได้งานอย่างที่เราเรียนจบมาก็ได้นะคะ ขอให้น้องๆทั้งหลาย ตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดก็พอ อะไรที่เราทำได้และดี ก็ทำไปเถอะค่ะ หลังจากจบชีวิตในมหาลัยแล้ว มันจะไม่เหมือนเดิมแล้วนะคะ
เราก็ซิ่วค่ะ  และไม่ได้ซิ่วแบบธรรมดาด้วย

เพราะออกจากมหาลัยตอน ปีสามครึ่ง (คือขึ้นปี4ได้เทอมนึง  แต่ออกมาก่อนสอบไฟนอล)

ช่วงนั้นเครียดมากค่ะ   เครียดจนแม่ดูออก  และแม่ก็พลอยไม่สบายใจไปด้วยเพราะห่วงเรา

เพราะปกติเราจะเป็นคนร่าเริง  ช่วงนั้นซึมไปหลายเดือนเลยล่ะ


ช่วงที่กำลังเจอกับปัญหา  อะไรๆมันก็ดูหนักไปหมด  บางทีก็อย่าคิดให้มันมากไป

พยายามบอกตัวเองบ่อยๆว่า ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตย่อมดี ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้าย

แรกๆอาจจะขัดแย้งนะคะ  เหมือนว่าทำไม่ได้  แต่ฝืนมันไปสักพักเดี๋ยวก็ชินจ้ะ


สู้ สู้ !!!
สู้ๆ นะคะ
ต้องเลือกดีๆ เพราะว่ามันเหมือนเป็นอนาคตของเราเลยน๊า
เป็นกำลังใจให้ค่า

ขอบคุณทุกคนนะค่ะที่เป็นกำลังใจให้

ออยก็เข้าใจความหวังดีของที่บ้าน ที่อยากให้ลูกจบแล้วออกมามีงานทำ

แต่ยังไงสรุปแล้วออยคงเลือกที่จะเดินตามความชอบ

เพราะอย่างที่หลายๆคนบอก ว่าเราต้องอยู่กับมันไปทั้งชีวิต

แต่ตอนนี้กลับคิดไม่ตกเรื่องคณะค่ะ

ว่าจะเรียนถ่ายรูปหรือนิเทศ ดีค่ะ

แสดงความคิดเห็น

กระทู้นี้อนุญาตให้แสดงความคิดเห็นได้เฉพาะสมาชิกเท่านั้น